بهترین فایت های وان پیس؛ از انیمه تا مانگا
بهترین فایت های وان پیس فقط به نبردهایی محدود نمیشن که دو شخصیت قدرتمند مقابل هم قرار میگیرن و در نهایت یکی از اونها روی زمین میافته. چیزی که مبارزات وان پیس رو از خیلی از آثار شونن متمایز میکنه، ارتباطشون با داستان، گذشته شخصیتها، ایدئولوژی گروهها و حتی رازهایی از دنیای داستانه که ممکنه صدها قسمت بعد اهمیتشون مشخص بشه. بعضی مبارزات مثل نبرد لوچی و لوفی، رویارویی زورو و کینگ یا جنگ مارینفورد، فراتر از نمایش قدرت هستن و هرکدوم بخشی از مسیر شخصیتها رو شکل میدن.
توی این فهرست قراره سراغ تعدادی از خفن ترین فایت های وان پیس بریم؛ از مبارزات خاطرهانگیز آرکهای قدیمی گرفته تا نبردهای سنگین حماسه نهایی. معیار انتخاب هم صرفاً قدرت تخریب یا تعداد ضربهها نیست؛ اهمیت داستانی، طراحی مبارزه، تکنیکهای استفادهشده و تأثیری که هر نبرد روی دنیای وان پیس گذاشته، اهمیت زیادی دارن.
اگه از طرفدارهای جدی وان پیس هستی و دنبال تحلیل مبارزات از زاویه داستان و لور میگردی، این فهرست رو از دست نده. ضمن اینکه برای طرفدارهایی که دوست دارن علاقهشون به دنیای اودا رو وارد زندگی روزمرهشون کنن، انیمه شاپ آرچی هم مجموعهای از محصولات اوتاکویی مثل فیگورها و پوشاک با طرح شخصیتهای محبوب این دنیا رو ارائه میکنه.
در ادامه، رتبهبندی رو از شماره ۲۲ شروع میکنیم و بهتدریج به نبردهای بالاتر میرسیم.
هشدار اسپویل: در بخشهایی از مقاله، اتفاقات مهم مانگا و حماسه نهایی اسپویل میشن.
۲۲. فینال کولوسئوم کوریدا (سابو، بارتولومئو، خسوس بورگس، ربکا و دیامانته در برابر یکدیگر)

فینال کولوسئوم کوریدا یکی از اون مبارزاتیه که شاید در مقایسه با نبردهای عظیم بعدی وان پیس از نظر مقیاس چندان بزرگ به نظر نرسه، اما از نظر اتفاقات داستانی و شخصیتهایی که توی اون حضور دارن، اهمیت زیادی داره. ماجرا در آرک درسروزا اتفاق میافته؛ جایی که دوفلامینگو با برگزاری مسابقهای در کولوسئوم، میوه شیطانی مِرا مِرا نو می رو بهعنوان جایزه در اختیار برنده قرار داده.
این میوه همون قدرت آتشیه که قبلاً در اختیار پورتگاس دی. ایس قرار داشت. طبیعیه که برای لوفی، از دست دادن دوباره این قدرت به معنی از دست دادن بخشی از میراث برادرش باشه. با این حال، اتفاقات بیرون از کولوسئوم باعث میشه لوفی نتونه مسابقه رو ادامه بده و سابو با هویت مستعار لوسی جای اون رو بگیره. این تصمیم یکی از مهمترین لحظات احساسی آرک درسروزا محسوب میشه؛ چون بعد از مدتها دوباره شاهد ملاقات دو برادر باقیمونده از خانواده دایرهای لوفی هستیم.
فینال مسابقه در واقع یک بتل رویال پنجنفره بین دیامانته، سابو، بارتولومئو، خسوس بورگس و ربکاست. دیامانته بهعنوان یکی از افسران ارشد خانواده دوفلامینگو و قهرمان کولوسئوم وارد میدان میشه. قدرت میوه هیره هیره نو می بهش اجازه میده اجسام مختلف رو به حالت پرچم و پارچه دربیاره و همین ویژگی، سبک مبارزه عجیب و غیرقابل پیشبینیای بهش داده.
از طرف دیگه، خسوس بورگس نماینده دزدان دریایی بلکبیرده. حضور اون در این مسابقه صرفاً برای بهدست آوردن یک میوه شیطانی نیست؛ بورگس میخواد قدرت مِرا مِرا نو می رو برای گروه بلکبیرد به دست بیاره. اون حتی به دنبال لوفی و قدرت برادرش هم هست و مشخصه که رقابت این شخصیت با سابو فقط یک درگیری معمولی در مسابقه نیست.
بارتولومئو هم یکی از جذابترین شرکتکنندههای این نبرده. کسی که از نظر قدرت دفاعی، به لطف باریِر باریِر نو می، توانایی فوقالعادهای داره و البته از نظر شخصیتی یکی از بزرگترین طرفدارهای کلاهحصیریهاست. حضورش در کنار سابو و ربکا، ترکیب جالبی از شخصیتهای متفاوت رو شکل میده. ربکا هم با وجود اینکه از نظر قدرت خام در سطح بورگس و دیامانته نیست، به لطف مهارتهای دفاعی و توانایی جاخالی دادن از ضربات، خودش رو به فینال رسونده.
نکته مهم اینجاست که این مبارزه در نهایت به یک دوئل کلاسیک و طولانی بین پنج شخصیت تبدیل نمیشه. با آزاد شدن میوه شیطانی و تلاش شرکتکنندهها برای تصاحب اون، بورگس با قدرت تخریب بالاش به سکوهای تماشاگران هم آسیب میزنه و سابو در نهایت با استفاده از تکنیک Dragon Claw به مقابله باهاش میپردازه. قدرت سابو بهقدری زیاده که نهتنها بورگس رو شکست میده، بلکه بعدتر با تخریب زمین مسابقه، راه رسیدن به کارخانه SMILE رو هم باز میکنه.
اهمیت این مبارزه فقط در پیروزی سابو نیست. اینجا برای اولین بار بعد از مرگ ایس، شاهد بازگشت یکی از مهمترین اعضای خانواده لوفی هستیم؛ شخصیتی که اراده و میراث ایس رو به شکلی کاملاً ملموس ادامه میده. از طرف دیگه، حضور بورگس هم یادآوری میکنه که دزدان دریایی بلکبیرد از همون ابتدا بهعنوان یکی از تهدیدهای اصلی نسل جدید دزدان دریایی معرفی شدن.
از نظر من، این یکی از اون فایت های خفن وان پیس محسوب میشه که ارزش اصلیش رو باید در اتفاقات پشت صحنه و پیامدهای داستانی اون جستوجو کرد، نه صرفاً تعداد ضربههایی که بین مبارزها ردوبدل میشه. برای دنبال کردن جزئیات بیشتر این بخش از داستان، چپترهای ۷۳۵ تا ۷۴۳ مانگا و قسمتهای مربوط به فینال کولوسئوم در انیمه اهمیت دارن.
۲۱. کلاهحصیریها در برابر گروسیها (باستر کال اگ هد)

اگه بخوایم درباره نبردهایی صحبت کنیم که مقیاس قدرت دشمنهای کلاهحصیریها رو به شکل بیسابقهای تغییر دادن، درگیری با پنج پیر یا همون گروسیها در آرک اگهد قطعاً یکی از مهمترین گزینههاست. این مبارزه از اون جهت اهمیت داره که برای اولین بار اعضای اصلی حکومت جهانی، یعنی افرادی که سالها پشت پرده تصمیمات مهم دنیای وان پیس قرار داشتن، مستقیماً وارد میدان نبرد میشن.
تا قبل از اگهد، شناخت ما از پنج پیر بیشتر به جلسات ماریژوا، تصمیمات سیاسی و ارتباطاتشون با ایمو محدود میشد. اونها ظاهراً سیاستمدارانی سالخورده بودن که بدون حضور مستقیم در میدان جنگ، سرنوشت جهان رو تعیین میکردن. اما آرک اگهد این تصویر رو کاملاً تغییر داد. مشخص شد که گروسیها صرفاً چند مقام سیاسی نیستن و هرکدوم تواناییهای ماورایی و شکلهای هیولایی خاص خودشون رو دارن.
ماجرا از جایی جدی میشه که حکومت جهانی تصمیم میگیره جزیره اگهد و تحقیقات دکتر وگاپانک رو به هر قیمتی متوقف کنه. حضور کیزارو، ناوگان عظیم نیروی دریایی و نیروهای مختلف حکومت جهانی بهاندازه کافی تهدیدکنندهست؛ اما وقتی ساترن وارد میدان میشه، مشخص میشه که ماجرا خیلی فراتر از یک عملیات نظامیه.
لوفی در فرم گیر فایو با ساترن درگیر میشه، اما خیلی زود متوجه یک ویژگی عجیب در قدرت اون میشیم: ضربات لوفی به شکل معمول روی بدن ساترن اثر نمیذارن و حتی آسیبهایی که بهش وارد میشه، بهسرعت ترمیم میشن. این مسئله مبارزه رو از یک رویارویی معمولی به چالشی متفاوت تبدیل میکنه. لوفی که معمولاً با افزایش قدرت و شدت ضربات میتونه دشمنهاش رو تحت فشار قرار بده، این بار با حریفی روبهرو شده که به نظر میرسه آسیبپذیری معمولی نداره.
با احضار چهار عضو دیگه گروسیها به اگهد، شرایط کاملاً تغییر میکنه. مارکوس مارس، تاپمن وارکوری، اتانبارون وی. نوسجورو و شپرد جو پیتر در کنار ساترن قرار میگیرن و جزیره عملاً به میدان حضور هر پنج عضو این شورا تبدیل میشه. هرکدوم شکل هیولایی و تواناییهای متفاوتی دارن و همین موضوع باعث میشه کلاهحصیریها با تهدیدی روبهرو بشن که مقابله با اون به قدرت خام محدود نمیشه.
نکتهای که این رویارویی رو برای طرفدارهای قدیمی جذاب میکنه، ارتباطش با رازهای بزرگ دنیای وان پیسه. وقتی شخصیتهایی مثل لوفی، زورو، سانجی و بقیه اعضای گروه در مقابل گروسیها قرار میگیرن، در واقع مبارزه فقط بر سر فرار از یک جزیره نیست؛ این درگیری به شکل مستقیم با تاریخ پنهان جهان، قرن گمشده، جویبوی و حقیقتی که حکومت جهانی قرنها مخفی کرده ارتباط پیدا میکنه.
البته باید یک نکته رو درباره این مبارزه روشن کنیم: رویارویی کلاهحصیریها و گروسیها یک نبرد تیمی کلاسیک نیست که تمام اعضای هر دو گروه همزمان و به شکل منظم مقابل هم قرار بگیرن. لوفی نقش محوری در مقابله مستقیم با دشمنها داره و شخصیتهایی مثل بانی، دوری و بروگی و دیگر متحدان هم در جریان این درگیری نقش مهمی ایفا میکنن. همین آشفتگی و گستردگی نبرد، یکی از ویژگیهای خاص اتفاقات اگهده.
از طرف دیگه، حضور دوری و بروگی در کنار کلاهحصیریها اهمیت ویژهای داره. اتحاد با غولهای الباف و ارتباط اونها با افسانه نیکا، باعث میشه مبارزه با گروسیها به یکی از مهمترین نقاط اتصال داستانهای قدیمی و جدید وان پیس تبدیل بشه. ما با دشمنهایی روبهرو هستیم که قدرتشون فقط به یک میوه شیطانی محدود نیست و ظاهراً رازهای عمیقتری در مورد ماهیتشون وجود داره.
در این بین، اگر به بحث قویترین شخصیت های وان پیس علاقه داشته باشیم، گروسیها یکی از مهمترین گروههایی هستن که باید در تحلیل قدرت اونها در نظر گرفته بشن. البته نباید فراموش کنیم که نمایش قدرت در اگهد هنوز تمام رازهای مربوط به تواناییهای اونها رو فاش نکرده و بعضی از پرسشهای اساسی درباره منشأ قدرت و محدودیتهاشون همچنان باقی مونده.
از نظر من، جذابیت اصلی این نبرد در اینه که اودا بعد از سالها انتظار، بالاخره بخشی از قدرت واقعی بالاترین مقامهای حکومت جهانی رو به نمایش میذاره. این مبارزه بیشتر از اینکه یک مسابقه برای مشخص شدن قویترین مشت یا لگد باشه، مقدمهای برای رویارویی بزرگتر با ساختار قدرت جهان وان پیسه؛ رویاروییای که بدون شک با راز گنج وان پیس و تاریخ واقعی جهان ارتباط مستقیم داره.
۲۰. سانجی در برابر کوئین

نبرد سانجی و کوئین در آرک وانو از اون مبارزاتیه که هم از نظر اکشن و هم از نظر شخصیتپردازی اهمیت زیادی داره. این مبارزه در جریان حمله به اونیگاشیما اتفاق میافته؛ زمانی که کلاهحصیریها و متحدانشون برای سرنگونی کایدو و بیگ مام وارد یکی از بزرگ ترین جنگ های تاریخ دنیای وان پیس شدن.
کوئین یکی از سه فرمانده اصلی کایدو و ملقب به طاعونه. برخلاف کینگ که بیشتر روی قدرت فیزیکی و تواناییهای نژادی خودش تکیه میکنه، کوئین ترکیبی از قدرت زوان، فناوری سایبورگی و علم ژنتیک رو در اختیار داره. اون یک کاربر میوه شیطانی زوان باستانیه و میوه ریوجو ریوجو نو می، مدل براکیوسوروس رو خورده. همین موضوع در کنار بدن مکانیکی و سلاحهای پیشرفتهاش، کوئین رو به حریفی بسیار خطرناک تبدیل میکنه.
اما چیزی که این مبارزه رو از یک رویارویی معمولی بین دو جنگجو متمایز میکنه، ارتباط مستقیم اون با گذشته سانجی و خانواده وینسموکه. کوئین از همون ابتدا به تواناییهای علمی و ژنتیکی خانواده وینسموکه علاقه نشون میده و حتی خودش رو از نظر علمی رقیب قاضی وینسموک میدونه. به همین دلیل، وقتی متوجه میشه سانجی از اعضای خانواده جاجه، سعی میکنه اون رو تحریک کنه تا از رید سوت استفاده کنه.
سانجی که پیش از این رید سوتش رو نابود کرده، نمیخواد دوباره به قدرتهایی متکی بشه که از اونها متنفره. با این حال، بعد از اتفاقاتی که در جریان مبارزه رخ میده، متوجه میشه بدنش در حال تجربه تغییرات ژنتیکیه. استخوانهای شکستهاش ترمیم میشن، قدرت بدنی و سرعتش افزایش پیدا میکنه و تواناییهایی در اختیارش قرار میگیرن که تا قبل از این نداشته.
یکی از بخشهای جالب این مبارزه، استفاده کوئین از تواناییهای برادرهای سانجیه. اون با استفاده از فناوری خودش، قابلیتهای مختلف خانواده وینسموک رو تقلید میکنه؛ از حملات الکتریکی نِیجی گرفته تا لیزرهای ایچیجی و بازوی مکانیکی وینسموک یانجی. حتی توانایی نامرئی شدن استلث بلک رو هم به نمایش میذاره. در واقع کوئین سعی میکنه به سانجی ثابت کنه که میتونه تمام ویژگیهای خانوادهای رو که اون ازش فرار کرده، در اختیار داشته باشه.
اما نقطه عطف مبارزه جاییه که سانجی به دلیل اتفاقات مربوط به اومه و موش کوچکش، چوجی، متوجه میشه کوئین همون کسی بوده که به اومه حمله کرده. سانجی تا قبل از این تصور میکرد خودش در حالت نامرئی به اون ضربه زده و همین موضوع از نظر روانی بهشدت آزارش میداد. وقتی حقیقت رو میفهمه، دیگه تردیدی درباره حریفش نداره.
در همین لحظه، سانجی تصمیم میگیره تغییرات بدنش رو بپذیره؛ نه به این معنی که هویتش رو به خانواده وینسموک واگذار کرده، بلکه چون فهمیده میتونه از قدرت جدیدش برای محافظت از آدمهایی استفاده کنه که براش اهمیت دارن. اینجا یکی از مهمترین تفاوتهای سانجی با برادرهاش مشخص میشه: قدرت برای اون بدون انسانیت و احساس هیچ ارزشی نداره.
نتیجه این تصمیم، تولد تکنیک Ifrit Jambe یا ایفرِت جامبه. سانجی با ترکیب قدرت اسکلت خارجی بدنش، هاکی بوسوشوکو و شعلههای دیابل جامبه، آتشی با حرارت بسیار بالاتر ایجاد میکنه. شعلههای آبی ایفرِت جامبه در کنار سرعت و قدرت لگدهای سانجی، بهش اجازه میدن ضربات متوالی و سنگینی به کوئین وارد کنه.
اوج مبارزه هم با تکنیک Bœuf Burst رقم میخوره؛ ضربهای که کوئین رو با قدرتی عظیم از اونیگاشیما به بیرون پرتاب میکنه. سانجی بعد از پیروزی، با وجود خستگی و جراحات شدید، به سراغ اومه میره و موش کوچکش رو به اون برمیگردونه. همین پایانبندی نشون میده که حتی بعد از بیدار شدن قدرتهای ژنتیکی، سانجی همچنان همون آدم قبلیه.
از نظر انیمه، قسمت ۱۰۶۱ یکی از بهترین اقتباسهای مبارزات وانو محسوب میشه. استودیو توئی با گسترش سکانسهای پایانی و استفاده از انیمیشن پرتحرک، ضربات ایفرِت جامبه رو به یکی از چشمگیرترین لحظات مبارزات سانجی تبدیل کرده. در مانگا هم چپتر ۱۰۳۴ نقطه اصلی این رویاروییه و چپتر بعدی نتیجه مبارزه رو تکمیل میکنه.
به نظرم این نبرد یکی از بهترین نمونههای وان پیس فایتینگ از نظر شخصیتپردازیه؛ چون پیروزی سانجی صرفاً به معنی شکست دادن یکی از فرماندههای کایدو نیست. اون در این مبارزه با ترسهای خودش درباره هویت، خانواده و از دست دادن انسانیت روبهرو میشه و در نهایت تصمیم میگیره چه کسی باشه.
۱۹. زورو در برابر مستر ۱

مبارزه زورو و مستر ۱ در آرک آلاباستا یکی از مهمترین نبردهای اولیه وان پیسه؛ نه فقط به خاطر اینکه زورو برای اولین بار با یک حریف واقعاً سرسخت روبهرو میشه، بلکه به این دلیل که این مبارزه نقطه عطفی در مسیر شمشیرزنی اونه. اینجا زورو برای شکست دادن حریفش به چیزی بیشتر از سرعت، قدرت بدنی و مهارت در استفاده از سه شمشیر نیاز داره. اون باید مفهومی رو درک کنه که استادش، کوشیرو، سالها قبل درباره شمشیرزنی بهش آموزش داده بود.
مستر ۱ با اسم واقعی داز بونز، یکی از مأموران ارشد سازمان باروک ورکس و از اعضای گروه آفیسِر ایجنتهاست. قدرت اون از میوه شیطانی سوپا سوپا نو می میاد که بهش اجازه میده تمام بدنش رو به تیغههای فولادی تبدیل کنه. در واقع داز بونز یک انسان تیغهایه و میتونه از هر قسمت بدنش برای ایجاد برشهای مرگبار استفاده کنه. این توانایی در برابر شمشیرهای زورو تقریباً یک دفاع نفوذناپذیر ایجاد کرده؛ چون هر ضربهای که زورو با تمام قدرت به بدن مستر ۱ وارد میکنه، بدون اینکه آسیب جدیای بهش برسونه، متوقف میشه.
مشکل اصلی زورو اینه که تا قبل از این مبارزه، هیچوقت با حریفی مواجه نشده بود که بدنش عملاً از فولاد ساخته شده باشه. اون بارها تلاش میکنه با تکنیکهای سه شمشیرش از دفاع مستر ۱ عبور کنه، اما حتی حملات سنگینی مثل گازامی دوری هم نمیتونن به بدن حریف آسیب بزنن. در مقابل، مستر ۱ با تبدیل بازوهاش به تیغههای چرخان، ضربات بسیار سنگینی به زورو وارد میکنه و حتی بدنش رو بهشدت زخمی میکنه.
یکی از نکات جالب این مبارزه، تفاوت طرز فکر این دو شخصیت درباره شمشیرزنیه. مستر ۱ خودش رو یک قاتل حرفهای میدونه و به زورو یادآوری میکنه که نباید با اون مثل یک شمشیرزن معمولی رفتار کنه. برای مستر ۱، تیغه صرفاً ابزاری برای کشتنه؛ اما برای زورو، شمشیرزنی چیزی فراتر از یک مهارت رزمیه. همین تفاوت در نهایت به یکی از مهمترین لحظات شخصیتپردازی زورو منتهی میشه.
در جریان مبارزه، زورو به یاد صحبتهای استادش کوشیرو میافته؛ همون آموزهای که میگفت یک شمشیرزن واقعی میتونه هر چیزی رو که اراده کنه ببُره و از بریدن چیزی که نمیخواد، خودداری کنه. زورو در کودکی این حرف رو درست متوجه نشده بود و تصور میکرد منظور استادش صرفاً قدرت بیشتر در ضربه زدنه. اما حالا، در شرایطی که مستر ۱ تقریباً شکستش داده و ساختمان اطرافش هم روی سرش خراب شده، بالاخره معنای واقعی این آموزش رو درک میکنه.
زورو متوجه میشه که هر چیزی در جهان نوعی ریتم و نفس مخصوص به خودش داره. اون میتونه حضور اشیا رو احساس کنه، محل برخورد سنگها رو تشخیص بده و حتی بدون آسیب زدن به شاخه درخت، با شمشیر از کنارش عبور کنه. این لحظه از نظر لور وان پیس اهمیت جالبی داره؛ چون میشه اون رو یکی از نخستین نشانههای درک زورو از مفهومی دونست که بعدها در مسیر پیشرفت هاکی مشاهده میکنیم. البته نباید این توانایی رو دقیقاً با هاکی مشاهده یکی بدونیم؛ اودا در این مقطع هنوز چنین توضیحی به شکل امروزی ارائه نکرده.
اوج مبارزه زمانی اتفاق میافته که مستر ۱ با حمله نهایی خودش، یعنی Atomic Spurt، به سمت زورو حرکت میکنه. زورو هم برخلاف انتظار حریف، فقط از یک شمشیر استفاده میکنه و تکنیک معروف Ittoryu Iai: Shishi Sonson رو اجرا میکنه. این حمله برای اولین بار بدن فولادی مستر ۱ رو میشکافه و عملاً نشون میده که زورو به سطح جدیدی از شمشیرزنی رسیده.
جملهای که زورو بعد از شکست مستر ۱ میگه هم بهشدت با شخصیتش هماهنگه: از حریفش تشکر میکنه، چون این مبارزه باعث شده قویتر بشه. این پیروزی فقط یک برد دیگه در کارنامه زورو نیست؛ اون برای اولین بار تونسته فولاد رو ببُره و یک مرحله مهم در مسیر تبدیل شدن به بهترین شمشیرزن جهان رو پشت سر بذاره.
به نظرم این مبارزه از نظر طراحی داستانی یکی از بهترین نمونههای بهترین فایت های وان پیس در حماسههای ابتداییه. اودا بهجای اینکه صرفاً یک دشمن قویتر جلوی زورو قرار بده، محدودیتی براش تعریف میکنه که فقط با تغییر درک و جهانبینی شخصیت اصلی مبارزه قابل عبوره. انیمه هم در قسمت ۱۱۹ بهخوبی این لحظه رو به تصویر کشیده و اجرای تکنیک شیرسونسون همچنان یکی از سکانسهای کلاسیک زورو محسوب میشه. این نبرد در چپترهای ۱۹۴ و ۱۹۵ مانگا اتفاق میافته.
۱۸. لوفی در برابر آرلونگ

آرلونگ از نژاد مردماهیهاست و خودش رو به خاطر برتری فیزیکی و تواناییهای نژادی، موجودی برتر از انسانها میدونه. اون معتقده مردماهیها از نظر قدرت بدنی، سرعت و تواناییهای فیزیکی چندین برابر انسانها برتری دارن. این تفکر نژادپرستانه فقط یک عقیده شخصی نیست؛ تمام ساختار حکومتش در کوکویاسی بر همین اساس شکل گرفته و انسانها برای اون چیزی بیشتر از ابزار کار و منبع درآمد نیستن.
قدرت آرلونگ هم واقعاً قابل توجهه. اون به لطف قدرت فیزیکی مردماهیها، دندانهای فوقالعاده قدرتمند و سلاح معروفش، کیریباکی، یکی از خطرناکترین دشمنهایی بود که لوفی تا اون زمان باهاش روبهرو شده بود. علاوه بر این، آرلونگ میتونه دندانهای شکسته خودش رو دوباره رشد بده و حتی از دندانهای جداشده بهعنوان سلاح استفاده کنه. در مقابل، لوفی هنوز تجربه چندانی در مبارزه با دشمنهایی با چنین ویژگیهایی نداره.
در ابتدای مبارزه، آرلونگ بهخوبی از برتری فیزیکی خودش استفاده میکنه. اون با دندانهاش به لوفی حمله میکنه، از بینی شمشیرمانندش برای ضربه زدن استفاده میکنه و در نهایت کیریباکی رو وارد نبرد میکنه. لوفی هم با وجود تمام تواناییهای لاستیکی خودش، بهراحتی نمیتونه از پس این حملات بربیاد. حتی در مقطعی از مبارزه، پاهاش داخل یک سنگ گیر میکنن و آرلونگ اون رو به داخل آب میندازه.
اما نقطه عطف داستان جاییه که لوفی متوجه میشه آرلونگ دقیقاً چه بلایی سر نامی آورده. آرلونگ با افتخار درباره استفاده از استعداد نامی برای نقشهکشی صحبت میکنه و حتی ادعا میکنه که برای اون شرایط مناسبی فراهم کرده. لوفی با دیدن قلمی که به خون نامی آغشته شده و شنیدن حرفهای آرلونگ، متوجه میشه که نامی در تمام این سالها صرفاً بهعنوان یک ابزار برای دزدان دریایی آرلونگ استفاده شده.
اینجاست که یکی از ماندگارترین صحنههای تاریخ وان پیس اتفاق میافته. لوفی وارد اتاق نقشهکشی نامی میشه و شروع میکنه به خراب کردن تمام نقشهها و وسایلی که آرلونگ برای زندانی کردن نامی از اونها استفاده میکرده. این صحنه از نظر من حتی از خود مبارزه هم اهمیت بیشتری داره؛ چون لوفی بدون اینکه بخواد از نامی درباره گذشتهاش سؤال کنه یا برای تصمیم گرفتن تحت فشارش بذاره، مستقیماً چیزی رو نابود میکنه که نماد اسارت اون بوده.
بعد از این اتفاق، نامی بالاخره از لوفی کمک میخواد و اون جمله معروف «لوفی... کمکم کن» رو به زبون میاره. لوفی هم کلاه حصیری خودش رو روی سر نامی میذاره و با همون آرامش همیشگی جوابش رو میده. این لحظه یکی از مهمترین نقاط عطف رابطه این دو شخصیته و بهخوبی نشون میده چرا کلاه حصیریها برای لوفی فقط چند همراه در یک سفر دریایی نیستن.
در ادامه، مبارزه وارد مرحله نهایی میشه. آرلونگ با تمام قدرتش به لوفی حمله میکنه و حتی سعی میکنه با تکنیکهای مردماهیها اون رو از پا دربیاره. اما لوفی بالاخره از حمله نهایی خودش استفاده میکنه. اون با تکنیک Gomu Gomu no Ono پای خودش رو تا ارتفاع زیادی بالا میبره و با تمام قدرت روی بدن آرلونگ فرود میاره. ضربه بهقدری قدرتمنده که آرلونگ رو از چندین طبقه ساختمان به پایین پرتاب میکنه و در نهایت تمام آرلونگ پارک رو ویران میکنه.
این پیروزی فقط پایان حکومت آرلونگ بر روستای کوکویاسی نیست. در واقع، لوفی با این مبارزه یکی از اولین دشمنهایی رو شکست میده که عقیده و سیستم فکریش به شکل مستقیم با مفهوم آزادی در تضاده. آرلونگ خودش رو صاحب اختیار زندگی انسانها میدونه، در حالی که لوفی از همون ابتدای داستان حاضر نیست آزادی هیچکس رو قربانی خواستههای خودش کنه.
از نظر من، این مبارزه یکی از بهترین نمونههای فایت های خفن وان پیس از نظر احساسی و داستانیه. شاید از نظر مقیاس تخریب یا تنوع تکنیکها با نبردهای جدیدتر قابل مقایسه نباشه، اما تأثیری که روی شخصیت لوفی و شکلگیری گروه کلاهحصیریها گذاشته، فوقالعاده مهمه. قسمتهای ۴۲ و ۴۳ انیمه و چپترهای ۹۲ و ۹۳ مانگا، بخش اصلی این رویارویی رو پوشش میدن.
۱۷. ایس در برابر بلک بیرد

ماجرا از زمانی شروع میشه که تیچ، یکی از اعضای سابق دزدان دریایی ریشسفید، به یکی از همگروهیهاش به نام تاچ حمله میکنه و میوه شیطانی یامی یامی نو می رو میدزده. این اتفاق باعث میشه ایس که فرمانده دسته دوم دزدان دریایی ریشسفیده، برای پیدا کردن و مجازات تیچ راهی بشه. ایس با وجود اینکه میدونه بلکبیرد یکی از اعضای سابق گروه خودش بوده، حاضر نیست از خیانتش چشمپوشی کنه.
نکته جالب اینجاست که تیچ در گذشته فرصت تبدیل شدن به فرمانده دسته دوم رو داشته، اما به خاطر علاقهاش به پیدا کردن یامی یامی نو می، این جایگاه رو قبول نکرده. اون سالها منتظر این میوه بوده و حتی حاضر شده برای به دست آوردنش مدت زیادی در کشتی ریشسفید زندگی کنه. همین موضوع نشون میده که برخلاف ظاهر نسبتاً احمقانه و رفتارهای عجیبش، بلکبیرد از مدتها قبل برای رسیدن به هدفش برنامه داشته.
از طرف دیگه، ایس یکی از قدرتمندترین اعضای دزدان دریایی ریشسفید محسوب میشه. اون میوه مِرا مِرا نو می رو در اختیار داره که بهش اجازه میده به آتش تبدیل بشه و حملات آتشین فوقالعاده قدرتمندی اجرا کنه. در مقابل، تیچ میوهای رو خورده که بهش قدرت کنترل تاریکی میده. این دو قدرت از نظر ماهیت تقریباً در دو نقطه متضاد قرار دارن و همین تضاد، جذابیت مبارزه رو بیشتر میکنه.
اما یامی یامی نو می برخلاف بسیاری از میوههای لوگیا، ویژگی عجیبی داره. بلکبیرد میتونه با استفاده از تاریکی، قدرت میوه شیطانی دیگران رو خنثی کنه؛ البته به شرطی که بتونه اونها رو لمس کنه. از طرف دیگه، این میوه باعث میشه صاحبش درد بیشتری نسبت به حالت عادی احساس کنه. بنابراین تیچ با وجود توانایی فوقالعادهاش، در برابر ضربات فیزیکی آسیبپذیری خاصی هم داره.
مبارزه در جزیره بانارو آغاز میشه؛ جایی که ایس و تیچ بالاخره مقابل هم قرار میگیرن. ایس در ابتدا با استفاده از قدرت آتش خودش حملات سنگینی اجرا میکنه و حتی تکنیکهای گستردهای مثل Hiken رو به نمایش میذاره. اما بلکبیرد بهتدریج از قدرت تاریکی خودش استفاده میکنه و با جذب حملات و کشیدن ایس به سمت خودش، برتری مبارزه رو به دست میگیره.
یکی از مهمترین بخشهای این نبرد زمانی اتفاق میافته که بلکبیرد با تکنیک Black Hole بخش بزرگی از محیط اطراف رو در تاریکی خودش فرو میبره. این قدرت صرفاً یک حمله معمولی نیست؛ تیچ میتونه اجسام و حتی ساختمانهای اطراف رو به داخل تاریکی بکشه و بعد با تکنیک Liberation تمام اونها رو دوباره به بیرون پرتاب کنه. در واقع، ایس برای اولین بار با حریفی روبهرو شده که میتونه قدرت اصلی میوه شیطانیش رو از کار بندازه.
در جریان مبارزه، تیچ حتی به ایس پیشنهاد میده که به گروهش ملحق بشه. اما ایس که وفاداری عمیقی به ریشسفید و خانواده خودش داره، این پیشنهاد رو رد میکنه. این بخش از داستان اهمیت زیادی داره؛ چون نشون میده رقابت این دو نفر فقط یک درگیری بر سر قدرت نیست. بلکبیرد حاضر شده برای رسیدن به هدفش به خانواده خودش خیانت کنه، اما ایس حتی در شرایطی که احتمال شکستش رو میدونه، حاضر نیست به اصول خودش پشت کنه.
در نهایت، بلکبیرد موفق میشه ایس رو شکست بده و تحویل نیروی دریایی بده. همین اتفاق باعث میشه حکومت جهانی از ایس بهعنوان ابزار تبلیغاتی برای برگزاری اعدام عمومی استفاده کنه؛ تصمیمی که ریشسفید رو مجبور میکنه برای نجات فرمانده دسته دوم خودش وارد جنگی تمامعیار با نیروی دریایی بشه.
چیزی که این مبارزه رو در میان بهترین نبرد های وان پیس قرار میده، تأثیر مستقیم اون روی اتفاقات آینده داستانه. بلکبیرد با شکست دادن ایس، نهتنها جایگاه خودش رو در دنیای دزدان دریایی تثبیت میکنه، بلکه با تحویل دادن اون به نیروی دریایی، یکی از بزرگترین جنگهای تاریخ رو رقم میزنه. جنگی که در نهایت مسیر زندگی لوفی رو هم برای همیشه تغییر میده.
از طرفی، این مبارزه اطلاعات مهمی درباره ماهیت یامی یامی نو می در اختیار مخاطب قرار میده. هنوز هم با وجود گذشت سالها از این نبرد، قدرتهای بلکبیرد و ارتباط اونها با رازهای بزرگ جهان وان پیس از مهمترین موضوعات مورد بحث طرفدارهاست. بهخصوص اینکه تیچ بعدها موفق میشه قدرت گورا گورا نو می ریشسفید رو هم به دست بیاره و به تنها شخصیتی تبدیل بشه که دو قدرت میوه شیطانی متفاوت رو در اختیار داره.
برای من، جذابیت اصلی این نبرد در اینه که اودا یکی از مهمترین تهدیدهای داستان رو بدون اینکه تمام رازهای اون رو فاش کنه، معرفی میکنه. بلکبیرد در اینجا صرفاً یک دزد دریایی قدرتمند نیست؛ اون نماینده نوع متفاوتی از جاهطلبیه که در تضاد مستقیم با آرمانهای لوفی و ایس قرار میگیره. این نبرد در چپترهای ۴۴۰ و ۴۴۱ مانگا و قسمت ۳۲۵ انیمه روایت شده.
۱۶. لوفی در برابر اوسوپ

برای درک اهمیت این مبارزه باید کمی به اتفاقات قبل از اون برگردیم. بعد از رسیدن گروه کلاهحصیریها به واتر سون، کشتیسازهای شرکت گالی-لا به لوفی اطلاع میدن که گویینگ مری دیگه قابل تعمیر نیست. کیل کشتی بهشدت آسیب دیده و حتی اگه تعمیرش کنن، توانایی ادامه سفرهای طولانی رو نداره. برای لوفی که کاپیتان گروهه، این تصمیم هرچند دردناک، یک ضرورت محسوب میشه. اون میدونه که ادامه سفر با کشتیای که ممکنه هر لحظه غرق بشه، جان تمام اعضای گروه رو به خطر میاندازه.
اما اوسوپ نمیتونه این تصمیم رو بپذیره. گویینگ مری برای اون فقط یک وسیله حملونقل نیست؛ این کشتی یادگاری کایا و نمادی از گذشته و خاطراتیه که باهاشون بزرگ شده. اوسوپ خودش رو بهشدت به این کشتی وابسته میدونه و از طرفی احساس میکنه چون از نظر قدرت بدنی ضعیفتر از بقیه اعضای گروهه، ممکنه روزی خودش هم مثل کشتی کنار گذاشته بشه.
این اختلاف در نهایت به درگیری لفظی شدید بین لوفی و اوسوپ منجر میشه. اوسوپ تصمیم میگیره از گروه جدا بشه و حتی برای به دست آوردن گویینگ مری، کاپیتان خودش رو به مبارزه دعوت میکنه. لوفی هم با وجود تمام علاقهای که به دوستش داره، نمیتونه از تصمیمی که بهعنوان کاپیتان گرفته عقبنشینی کنه.
یکی از نکات جالب این مبارزه، تفاوت کامل سبک جنگیدن این دو شخصیته. لوفی به قدرت فیزیکی و تواناییهای میوه گومو گومو نو می متکیه، اما اوسوپ میدونه که در یک مبارزه مستقیم هیچ شانسی مقابل کاپیتانش نداره. برای همین، از تمام ابزارها، تلهها و حقههایی که در اختیار داره استفاده میکنه.
اوسوپ در این مبارزه نشون میده که چقدر لوفی رو میشناسه. اون از توانایی لاستیکی بدن لوفی، عادتهای مبارزهاش و حتی واکنشهای احساسی کاپیتانش اطلاع داره. به همین دلیل، حملاتش رو طوری طراحی میکنه که بتونه نقاط ضعف لوفی رو هدف قرار بده. از فلش دایال و تخممرغهای انفجاری گرفته تا تلههای میخدار و حملات آتشین، تمام ابزارهای اوسوپ در این مبارزه به کار گرفته میشن.
یکی از هوشمندانهترین بخشهای مبارزه زمانی اتفاق میافته که اوسوپ از تکنیک کچاپ استار استفاده میکنه. اون وانمود میکنه که بهشدت آسیب دیده و حتی خون بالا آورده؛ چیزی که باعث میشه لوفی برای لحظهای دست از حمله برداره. اوسوپ از همین فرصت استفاده میکنه و حمله بعدی خودش رو اجرا میکنه. این صحنه بهخوبی نشون میده که برخلاف تصور بعضی از مخاطبها، اوسوپ در مبارزه اصلاً یک شخصیت بیدفاع نیست. اون سبک مخصوص خودش رو داره و حتی میتونه با دشمنهایی که از نظر قدرت فیزیکی چندین برابر قویتر هستن، مقابله کنه.
در ادامه، اوسوپ با ترکیب گاز حاصل از تخممرغهای فاسد، یک دایال بادی و فایر استار، انفجار بزرگی ایجاد میکنه که تمام محیط اطراف رو در بر میگیره. این حمله یکی از بهترین نمونههای استفاده خلاقانه اوسوپ از ابزارهای اسکایپیاست و حتی برای لحظهای این تصور رو ایجاد میکنه که شاید واقعاً بتونه لوفی رو شکست بده.
اما لوفی در نهایت با وجود تمام ضرباتی که دریافت کرده، موفق میشه اوسوپ رو شکست بده. این پیروزی برای هیچکدوم از دو شخصیت خوشایند نیست. لوفی بهعنوان کاپیتان باید تصمیمی رو اجرا کنه که از نظر خودش برای نجات گروه ضروریه، اما در عین حال یکی از نزدیکترین دوستانش رو از دست میده. اوسوپ هم با وجود اینکه تمام تلاشش رو کرده، در نهایت نمیتونه کشتی رو از دست کاپیتانش پس بگیره.
چیزی که این مبارزه رو به یکی از خاصترین فایت های خفن وان پیس تبدیل میکنه، اینه که برخلاف نبردهای معمولی، هیچکدوم از دو طرف واقعاً دشمن دیگری نیستن. لوفی نمیخواد به اوسوپ آسیب بزنه و اوسوپ هم با وجود تمام خشمش، هنوز نمیتونه احساساتش نسبت به اعضای گروه رو کنار بذاره.
از نظر شخصیتپردازی، این مبارزه یکی از مهمترین لحظات زندگی اوسوپه. اون برای اولین بار در برابر کاپیتانش میایسته و تلاش میکنه ثابت کنه که حتی بدون قدرت بدنی فوقالعاده هم میتونه حریف خطرناکی باشه. از طرف دیگه، لوفی هم با یک تصمیم سخت روبهرو میشه که نشون میده کاپیتان بودن همیشه به معنی انجام دادن کاری نیست که همه اعضای گروه ازش راضی باشن.
نکته مهمتر اینکه این اختلاف در ادامه داستان و در آرک انیس لابی هم پیامدهای خودش رو نشون میده. اوسوپ با هویت سوگکینگ دوباره وارد ماجرا میشه و در نهایت به گروه کمک میکنه تا رابین رو نجات بدن. همین اتفاقات باعث میشه مبارزه واتر سون در نگاه طرفدارها اهمیت بیشتری پیدا کنه؛ چون این جدایی موقت، مقدمهای برای یکی از احساسیترین بازگشتهای گروه کلاهحصیریهاست.
به نظرم این مبارزه یکی از بهترین نمونههای وان پیس نبرد از نظر درام و شخصیتپردازیه. شاید از نظر قدرت و تکنیک نتونه با مبارزات بزرگ لوفی در آرک های وان پیس رقابت کنه، اما از نظر احساسی یکی از تأثیرگذارترین لحظات کل سریه. این رویارویی در چپترهای ۳۳۲ و ۳۳۳ مانگا و قسمتهای ۲۳۵ و ۲۳۶ انیمه اتفاق میافته.
۱۵. فرانکی در برابر سینیور پینک

سینیور پینک کاربر میوه شیطانی سوئی سوئی نو میه؛ قدرتی که بهش اجازه میده مثل یک موجود دریایی در زمین و دیوارها شنا کنه. این توانایی در مبارزه با فرانکی کاربرد زیادی داره، چون میتونه از زیر زمین یا دیوارها به حریف نزدیک بشه و از زاویهای غیرمنتظره بهش حمله کنه. در مقابل، فرانکی یک سایبورگ قدرتمنده که بدنش رو با فناوریهای مختلف ارتقا داده و به مجموعهای از سلاحها، موشکها و تجهیزات مکانیکی مجهزه.
نکته جالب اینجاست که فرانکی در این مبارزه برخلاف بعضی از نبردهای قبلیش، چندان روی استفاده از سلاحهای دوربرد تمرکز نمیکنه. اون خیلی زود متوجه میشه که سینیور پین از اون دسته مبارزهاییه که تحمل ضربات سنگین رو داره و حاضر نیست بهراحتی از میدان خارج بشه. به همین دلیل، مبارزه بهتدریج به یک درگیری فیزیکی تمامعیار تبدیل میشه؛ جایی که هر دو طرف ضربات سنگینی دریافت میکنن و هیچکدوم حاضر نیستن عقبنشینی کنن.
یکی از نکات بامزه و در عین حال جالب مبارزه اینه که سینیور پین برخلاف ظاهرش، یک جنگجوی بسیار سرسخته. اون با استفاده از قدرت میوه شیطانیش میتونه حملات فرانکی رو جاخالی بده و حتی با تکنیکهایی مثل MeowMeow Suplex از زیر زمین بیرون بیاد و فرانکی رو به زمین بکوبه. فرانکی هم با استفاده از Strong Hammer و مشتهای مکانیکی خودش جواب حملات رو میده.
اما چیزی که این مبارزه رو از نظر شخصیتپردازی خاص میکنه، تصمیم فرانکی برای جاخالی ندادن از ضربات سینیور پین محسوب میشه. فرانکی اعتقاد داره وقتی یک مرد با تمام وجود وارد مبارزه میشه، نباید از ضربات حریفش فرار کرد. اون حتی به کوتولههای تانتاتا که از تماشای این درگیری نگران شدن، توضیح میده که این یک دوئل بین دو مرده و میخواد با سبک خودش به پیروزی برسه. همین طرز فکر باعث میشه سینیور پین هم بهتدریج برای حریفش احترام قائل بشه.
در نهایت، سینیور پین تصمیم میگیره از آخرین تکنیکش استفاده کنه. اون فرانکی رو با خودش به بالای یک برج میبره و با استفاده از قدرت میوه شیطانیش، از ارتفاع زیادی به سمت زمین شیرجه میزنه. این تکنیک که Baby Buster نام داره، ضربهای فوقالعاده سنگینه که به نقطه ضعف فرانکی، یعنی پشت بدن مکانیکیش، فشار وارد میکنه. سینیور پین تصور میکنه با این حمله کار رو تموم کرده، اما فرانکی از زیر آوار بلند میشه و نشون میده هنوز توانایی ادامه مبارزه رو داره.
اینجاست که سینیور پین به قولش عمل میکنه و شکست رو میپذیره. فرانکی هم با تکنیک Franky Iron Boxing ضربات نهایی رو وارد میکنه و در نهایت پیروز مبارزه میشه. اما درست در همین لحظات، داستان گذشته سینیور پین روایت میشه؛ گذشتهای که باعث میشه مخاطب نگاه کاملاً متفاوتی به ظاهر عجیب این شخصیت پیدا کنه.
سینیور پین در گذشته با زنی به نام روسیَن ازدواج کرده بود. روسیَن از دزدان دریایی متنفر بود و پین برای اینکه بتونه با اون زندگی کنه، شغل واقعی خودش رو پنهان کرده و ادعا کرده بود که در یک بانک کار میکنه. حاصل ازدواج اونها پسری به نام گیملت بود. اما وقتی سینیور پین در یکی از مأموریتهاش حضور نداشت، گیملت به دلیل تب شدید از دنیا رفت. روسیَن که متوجه دروغ همسرش شده بود، با عصبانیت خونه رو ترک کرد و در جریان یک رانش زمین بهشدت آسیب دید. اون زنده موند، اما به حالت کما رفت و دیگه نتونست مثل گذشته با همسرش ارتباط برقرار کنه.
سینیور پین برای اینکه دوباره لبخند روسیَن رو ببینه، لباس نوزادی پسرش رو به تن کرد. این لباس تنها چیزی بود که هنوز میتونست واکنشی مثبت از همسرش بگیره. به همین دلیله که اون با وجود تمسخر دیگران، سالها به پوشیدن لباس بچگانه ادامه داده. چیزی که در ابتدا یک طراحی ظاهری خندهدار به نظر میرسید، در واقع یادگاری از پسر ازدسترفته و آخرین راه سینیور پین برای زنده نگه داشتن لبخند همسرشه.
نکته قشنگ پایان مبارزه اینه که فرانکی بعد از شکست دادن حریفش، بهجای تحقیر یا تمسخر اون، با احترام باهاش برخورد میکنه. حتی وقتی متوجه میشه سینیور پین در حال گریه کردنه، اشکهای اون رو پاک میکنه و پیشنهاد میده اگه دوباره همدیگه رو دیدن، با هم نوشیدنی بخورن و درباره روسیَن صحبت کنن.
به نظرم این مبارزه یکی از بهترین نمونههای شخصیتپردازی فرعی در وان پیسه. اودا با یک فلشبک نسبتاً کوتاه، کاری میکنه که مخاطب نهتنها سینیور پین رو بهتر بشناسه، بلکه بهنوعی برای سرنوشتش هم احساس همدردی کنه. این نبرد در چپتر ۷۷۵ مانگا و قسمت ۷۱۵ انیمه روایت شده و از نظر من یکی از خاصترین لحظات آرک درسروزا محسوب میشه.
۱۴. نیکو روبین در برابر بلک ماریا

بلک ماریا یکی از شش عضو توبی روپو و از فرماندهان مهم دزدان دریایی جانوره. اون کاربر میوه شیطانی زوان باستانی کومو کومو نو می، مدل روسامیگاله؛ قدرتی که بهش اجازه میده به یک عنکبوت غولپیکر با ویژگیهای موجودات ماقبل تاریخ تبدیل بشه. ترکیب قدرت فیزیکی، تارهای چسبنده و توانایی تولید آتش از بخش عنکبوتی بدنش، بلک ماریا رو به حریف خطرناکی تبدیل کرده.
در طرف مقابل، روبین از میوه هانا هانا نو می استفاده میکنه. قدرت این میوه بهش اجازه میده بخشهای مختلف بدنش رو روی سطوح و حتی بدن دیگران ظاهر کنه. روبین در طول داستان بارها از این قابلیت برای ایجاد دستها و پاهای غولپیکر استفاده کرده، اما در این مبارزه مشخص میشه که تواناییهاش فقط به تکنیکهای قدیمی محدود نیستن.
درگیری این دو شخصیت زمانی جدی میشه که سانجی به دست بلک ماریا گرفتار میشه. بلک ماریا از سانجی میخواد روبین رو صدا کنه تا اون رو به دام بندازه. اما سانجی برخلاف چیزی که شاید از یک مبارز انتظار داشته باشیم، حاضر نیست به روبین دروغ بگه یا از اون بهعنوان سپر دفاعی خودش استفاده کنه. اون بهجای اینکه تلاش کنه خودش رو نجات بده، با صدای بلند از روبین کمک میخواد.
این اتفاق اهمیت زیادی داره؛ چون سانجی میدونه روبین میتونه از پس یک مبارزه جدی بربیاد و به تواناییهای اون اعتماد داره. روبین هم بدون هیچ تردیدی به کمکش میره و بعد از آزاد کردن سانجی، خودش مقابل بلک ماریا قرار میگیره. اینجا یکی از زیباترین تعاملات بین اعضای گروه رو میبینیم؛ جایی که سانجی با اعتماد به تواناییهای روبین، مسئولیت مبارزه رو به اون میسپاره.
بلک ماریا در طول مبارزه سعی میکنه از نظر روانی روبین رو تحت فشار قرار بده. اون بارها به لقب «دختر شیطان» اشاره میکنه و تلاش میکنه گذشته تلخ روبین رو به رخ بکشه. برای درک اهمیت این موضوع باید به دوران کودکی روبین برگردیم؛ زمانی که به خاطر توانایی خوندن پونگلیفها و ارتباطش با اوهارا، از طرف حکومت جهانی تحت تعقیب قرار گرفت و سالها مجبور شد بهتنهایی زندگی کنه.
بلک ماریا دقیقاً همین نقطه ضعف رو هدف قرار میده. اون سعی میکنه به روبین القا کنه که اعضای گروه کلاهحصیریها در نهایت ازش میترسن و نمیتونن بهش اعتماد کنن. اما روبین دیگه اون دختر تنها و ترسیدهای نیست که در کودکی مجبور بود برای زنده موندن از دیگران فرار کنه. حالا افرادی رو داره که بهش اعتماد دارن و حاضرن برای نجاتش هر کاری انجام بدن.
از نظر فنی، بلک ماریا در بخشهایی از مبارزه برتری قابل توجهی داره. اون با استفاده از تارهای عنکبوتی، دستهای غولپیکر روبین رو محدود میکنه و حتی با ضربات سنگینش به بدن اصلی روبین آسیب میرسونه. مشکل مهم روبین اینه که وقتی اندامهای ایجادشده توسط میوه هانا هانا آسیب میبینن، خودش هم درد اون ضربات رو احساس میکنه. بنابراین بزرگ کردن دستها و پاها همیشه به معنی افزایش قدرت بدون هزینه نیست.
روبین برای مقابله با آتش و تارهای بلک ماریا از مهارتی استفاده میکنه که در دوران حضورش در ارتش انقلابی یاد گرفته. اون با استفاده از تکنیک Fish-Man Karate: Giganteum یک ضربه کف دست قدرتمند وارد میکنه و باعث میشه آتش اطرافش خاموش بشه. این موضوع اهمیت دوران دوساله آموزش روبین رو هم یادآوری میکنه؛ دورانی که در اون علاوه بر زنده موندن، مهارتهای رزمی جدیدی یاد گرفته بود.
اما نقطه اوج مبارزه زمانی اتفاق میافته که روبین برای اولین بار فرم جدید خودش رو به نمایش میذاره: Demonio Fleur.
در این فرم، روبین یک نسخه غولپیکر و شیطانی از خودش ایجاد میکنه که ظاهر تیره، شاخها و بالهای بزرگی داره. طراحی این فرم تفاوت زیادی با تکنیکهای قبلی روبین داره و از نظر بصری یکی از جذابترین قدرتهای معرفیشده در وانو محسوب میشه. اسم این فرم هم ارتباط مستقیمی با لقب قدیمی روبین، یعنی دختر شیطان، داره؛ لقبی که حالا خودش با آغوش باز پذیرفته.
روبین با استفاده از این فرم، بلک ماریا رو در اختیار میگیره و تکنیک نهایی Gran Jacuzzi Clutch رو اجرا میکنه. این حمله با وارد کردن فشار شدید به بدن بلک ماریا، اون رو از پا درمیاره و به مبارزه پایان میده. در همین زمان، بروک هم افراد همراه بلک ماریا رو شکست میده و عملاً این بخش از درگیریهای اونیگاشیما به پایان میرسه.
چیزی که این مبارزه رو برای من خاص میکنه، فقط معرفی یک فرم جدید یا نمایش قدرت روبین نیست. این نبرد در واقع نتیجه سالها شخصیتپردازیه. روبین که زمانی از همه انسانها میترسید و تصور میکرد هیچکس نمیتونه اون رو بهعنوان یکی از اعضای خانواده خودش قبول کنه، حالا بدون ترس از لقب دختر شیطان استفاده میکنه؛ چون میدونه برای محافظت از آدمهایی که بهش اعتماد دارن، حاضر به انجام هر کاریه.
از نظر انیمه هم قسمت ۱۰۴۴ یکی از قسمتهای مهم و دیدنی وانوئه. اقتباس انیمه با گسترش فلشبک روبین و اضافه کردن تصاویری از اعضای گروه و متحدانش، بار احساسی مبارزه رو بیشتر میکنه. این نبرد در چپتر ۱۰۲۱ مانگا به اوج میرسه و یکی از معدود مبارزاتیه که در اون روبین بهتنهایی یک فرمانده قدرتمند از دزدان دریایی کایدو رو شکست میده.
۱۳. لوفی در برابر کروکودایل

مبارزه لوفی و کروکودایل یکی از اولین رویاروییهای واقعاً جدی لوفی با یک دشمن در سطح یک یونکو یا آدمیرالهای نیروی دریایی نیست، اما از نظر اهمیت داستانی و تأثیری که روی مسیر پیشرفت لوفی میذاره، جایگاه ویژهای در تاریخ وان پیس داره. این مبارزه در آرک آلاباستا اتفاق میافته؛ جایی که لوفی برای نجات پادشاهی ویوی باید جلوی یکی از خطرناکترین شیچیبوکای اون زمان رو بگیره.
کروکودایل برخلاف دشمنهای قبلی لوفی، فقط یک دزد دریایی قدرتمند نیست. اون یک استراتژیست باهوشه که از طریق سازمان باروک ورکس، سالها برای سرنگونی حکومت آلاباستا و به دست گرفتن کنترل این کشور برنامهریزی کرده. هدف اصلی کروکودایل هم صرفاً تصاحب تاجوتخت نیست؛ اون به دنبال سلاح باستانی پلوتونه و میخواد با استفاده از پونگلیف موجود در آلاباستا، محل این سلاح رو پیدا کنه.
قدرت کروکودایل از میوه سونا سونا نو می میاد که بهش اجازه میده بدنش رو به شن تبدیل کنه، طوفانهای شن ایجاد کنه و با گرفتن رطوبت، اجسام و حتی بدن انسانها رو خشک کنه. این قدرت از نوع لوگیاست و در اون مقطع از داستان، لوفی هنوز هیچ شناختی از هاکی نداره. به همین دلیل، ضربات معمولی اون از بدن کروکودایل عبور میکنن و عملاً نمیتونن بهش آسیب بزنن.
اولین برخورد این دو در نزدیکی رینبیس اتفاق میافته. لوفی با تمام توان به کروکودایل حمله میکنه، اما خیلی زود متوجه میشه که مشتهاش هیچ تأثیری روی بدن شنی حریف ندارن. کروکودایل هم با استفاده از قلاب سمی خودش، ضربهای سنگین به لوفی وارد میکنه و اون رو به داخل شنهای روان میاندازه. در واقع، اولین مبارزه این دو بیشتر از اینکه یک نبرد نزدیک باشه، نمایش اختلاف سطح قدرتشونه.
اما لوفی به این راحتی تسلیم نمیشه. اون در دومین رویارویی با کروکودایل متوجه میشه که آب میتونه بدن شنی اون رو موقتاً به حالت جامد دربیاره. به همین دلیل، از آب برای خیس کردن بدنش استفاده میکنه و موفق میشه چند ضربه به کروکودایل وارد کنه. البته این روش هم راهحل کاملی نیست؛ چون کروکودایل میتونه با استفاده از قدرت میوه شیطانیش، آب اطراف رو کنترل کنه و شرایط مبارزه رو دوباره به نفع خودش تغییر بده.
در این مرحله، کروکودایل با استفاده از تکنیکهای مختلف شن و قلاب سمی خودش، لوفی رو شکست میده و حتی تصور میکنه کارش رو برای همیشه تموم کرده. اما چیزی که کروکودایل دستکم گرفته، سرسختی عجیب لوفیه. کاپیتان کلاهحصیریها با وجود دو شکست متوالی، همچنان قصد داره جلوی نقشههای اون رو بگیره.
سومین و آخرین مبارزه این دو در مقبره سلطنتی آلاباستا اتفاق میافته؛ جایی که کروکودایل بالاخره به هدفش نزدیک شده و میخواد اطلاعات مربوط به پلوتون رو از پونگلیف به دست بیاره. لوفی دوباره مقابلش قرار میگیره و این بار یک تفاوت اساسی در روش مبارزهاش ایجاد کرده: بهجای استفاده از آب، از خون خودش برای مرطوب کردن مشتهاش استفاده میکنه.
این تصمیم شاید در نگاه اول ساده به نظر برسه، اما از نظر خلاقیت یکی از جالبترین راهحلهایی بود که لوفی در دوران ابتدایی داستان برای مقابله با یک کاربر لوگیا پیدا کرد. وقتی مشتهای لوفی به خون آغشته میشن، شنهای کروکودایل دیگه نمیتونن بهراحتی از کنار اونها عبور کنن و لوفی بالاخره امکان وارد کردن ضربات مستقیم رو پیدا میکنه.
کروکودایل هم در این مبارزه از تمام تواناییهای خودش استفاده میکنه. تکنیکهای شن، قلاب سمی و حتی حملاتی که میتونن محیط اطراف رو به بیابان تبدیل کنن، همگی در جریان نبرد به کار گرفته میشن. اما لوفی با وجود جراحات سنگین، بارها از زمین بلند میشه و به حمله ادامه میده.
اوج مبارزه زمانی اتفاق میافته که لوفی از تکنیک Gomu Gomu no Storm استفاده میکنه. اون با ترکیب قدرت لاستیکی بدنش و سرعت بالای ضربات، مشتهای متعددی رو به سمت کروکودایل روانه میکنه. شدت حمله بهقدری زیاده که کروکودایل از داخل مقبره سلطنتی به بیرون پرتاب میشه و حتی از لایههای سنگی بالای زمین عبور میکنه.
در نهایت، لوفی موفق میشه کروکودایل رو شکست بده و نقشه اون برای تصاحب آلاباستا رو متوقف کنه. با این حال، تأثیر این مبارزه خیلی فراتر از نجات یک کشوره. شکست کروکودایل باعث میشه جایگاه شیچیبوکای اون از بین بره و اطلاعات مهمی درباره فعالیتهای مخفی حکومت جهانی و ساختار قدرت در دنیای وان پیس آشکار بشه.
نکته جالبتر اینه که کروکودایل بعد از این شکست از داستان حذف نمیشه. اون بعدها در ایمپل داون و جنگ مارینفورد دوباره ظاهر میشه و حتی در شکلگیری کراس گیلد نقش مهمی پیدا میکنه. همین بازگشت باعث میشه وقتی به مبارزه آلاباستا نگاه میکنیم، اهمیت اون رو بهتر درک کنیم.
از نظر من، نبرد لوفی و کروکودایل یکی از بهترین نمونههای طراحی مبارزه در بهترین فایت های انیمه محسوب میشه؛ چون لوفی با افزایش ناگهانی قدرت یا یک تکنیک عجیب و غریب پیروز نمیشه، بلکه با مشاهده توانایی حریف، پیدا کردن نقطه ضعفش و استفاده خلاقانه از امکانات خودش به پیروزی میرسه. این دقیقاً همون ویژگیایه که مبارزات ابتدایی وان پیس رو جذاب میکنه.
این رویارویی در سه مرحله اصلی اتفاق میافته و بخش پایانی اون در چپتر ۲۱۰ مانگا و قسمت ۱۲۶ انیمه به نتیجه میرسه. قسمت ۱۲۶ بهخصوص به خاطر نمایش ضربه نهایی و بارش باران در آلاباستا، یکی از لحظات ماندگار این آرک محسوب میشه.
۱۲. وایتبرد در برابر آکاینو

نبرد ادوارد نیوگیت، معروف به وایتبرد، و ساکازوکی یا همون آکاینو در جنگ مارینفورد یکی از خشنترین و تأثیرگذارترین مبارزات کل وان پیسه. این نبرد از اون جهت اهمیت داره که دو شخصیت با قدرتهای فوقالعاده و جهانبینی کاملاً متفاوت رو مقابل هم قرار میده؛ یکی مردی که تمام عمرش رو برای محافظت از خانواده خودش جنگیده و دیگری آدمیرالی که عدالت مطلق رو به هر قیمتی دنبال میکنه.
برای درک اهمیت این رویارویی باید به اتفاقات قبل از اون برگردیم. جنگ مارینفورد با هدف اعدام عمومی پورتگاس دی. ایس آغاز شده و وایتبرد با تمام ناوگان خودش برای نجات فرمانده دسته دومش وارد میدان شده. اون در این جنگ با تمام قدرت با نیروی دریایی مقابله میکنه، اما شرایط جسمانی مناسبی نداره. سالها بیماری و وابستگی به تجهیزات پزشکی، در کنار جراحاتی که در جریان جنگ دریافت میکنه، باعث شده تواناییهای جسمانیش نسبت به دوران اوجش کاهش پیدا کنه.
با این حال، وایتبرد همچنان یکی از قدرتمندترین شخصیتهای دنیای وان پیسه. اون کاربر میوه گورا گورا نو میه؛ قدرتی از نوع پارامیسیا که بهش اجازه میده ارتعاشات عظیمی ایجاد کنه و حتی هوا و محیط اطراف رو بشکافه. سنگینی این قدرت بهحدیه که میتونه زمین، دریا و حتی ساختار یک جزیره رو تحت تأثیر قرار بده. لقب قویترین مرد جهان هم به همین دلیل بهش داده شده.
در طرف مقابل، آکاینو یکی از سه آدمیرال نیروی دریایی و کاربر میوه مِگو مِگو نو میه. قدرت این میوه بهش اجازه میده بدنش رو به ماگما تبدیل کنه و حملاتی با حرارت فوقالعاده بالا اجرا کنه. آکاینو برخلاف آئوکیجی و کیزارو، از طرفدارهای سرسخت عدالت مطلقه و معتقده برای اجرای عدالت، حتی قربانی کردن افراد بیگناه هم میتونه توجیهپذیر باشه.
این دو شخصیت پیش از مرگ ایس هم در جریان جنگ با یکدیگر درگیر میشن، اما نقطه اوج رویارویی اونها بعد از یکی از تلخترین اتفاقات داستان رقم میخوره: مرگ ایس.
آکاینو با تحریک ایس، باعث میشه اون برای محافظت از لوفی مقابلش قرار بگیره. ایس در نهایت جان خودش رو برای نجات برادر کوچکش از دست میده و لوفی در شوک و ناباوری فرو میره. وایتبرد که مرگ یکی از پسرهاش رو مقابل چشم خودش دیده، وارد خشم عمیقی میشه؛ خشمی که حتی نیازی به فریاد زدن نداره.
آکاینو در همین شرایط به سمت لوفی حرکت میکنه تا اون رو هم از بین ببره، اما مارکو و دیگر اعضای گروه برای محافظت از لوفی وارد عمل میشن. وایتبرد هم بالاخره مستقیماً به سمت آکاینو حمله میکنه. اینجا یکی از سنگینترین لحظات جنگ مارینفورد اتفاق میافته؛ وایتبرد با استفاده از قدرت گورا گورا نو می ضربهای عظیم به آکاینو وارد میکنه و بخش بزرگی از میدان جنگ رو به لرزه درمیاره.
آکاینو هم بیکار نمیمونه. اون با تکنیک Meigo به سر و صورت وایتبرد حمله میکنه و بخشی از صورتش رو از بین میبره. این صحنه یکی از خشنترین تصاویر مانگاست و بهخوبی نشون میده که حتی مردی با قدرت وایتبرد هم در برابر حملات یک آدمیرال آسیبپذیره.
اما چیزی که این مبارزه رو واقعاً عجیب میکنه، ادامه دادن وایتبرد بعد از چنین جراحتیه. اون با وجود آسیب شدید، همچنان به جنگیدن ادامه میده و حتی بعد از دریافت حمله ماگمایی آکاینو، از پا نمیافته. وایتبرد در نهایت با استفاده از دو ضربه قدرتمند گورا گورا نو می، آکاینو رو به زمین میکوبه و بخش عظیمی از مارینفورد رو از هم میشکافه.
آکاینو در جریان این حمله به شکافی عمیق سقوط میکنه و برای مدتی از میدان نبرد خارج میشه. البته این به معنی شکست قطعی یا مرگ اون نیست؛ آکاینو بعدها دوباره به میدان برمیگرده و به تعقیب لوفی ادامه میده. بنابراین بهتره این مبارزه رو یک برتری چشمگیر وایتبرد در تبادل مستقیم ضربات بدونیم، نه پایان قطعی رویارویی این دو شخصیت.
از نظر قدرت، این نبرد یکی از بهترین فرصتها برای دیدن قابلیتهای واقعی گورا گورا نو میه. وایتبرد حتی در شرایطی که بهشدت زخمی شده، میتونه با چند ضربه ساختار میدان جنگ رو تغییر بده. همین موضوع باعث میشه در بحث خفن ترین فایت های وان پیس، این رویارویی جایگاه ویژهای داشته باشه.
اما اهمیت واقعی مبارزه در تضاد بین شخصیتهاست. وایتبرد برای نجات خانوادهاش وارد جنگ شده و حتی در آخرین لحظات زندگی هم به فکر فرار دادن پسرهاشه. در مقابل، آکاینو حاضر شده برای اجرای عدالت مطلق، هرکسی رو که مقابلش قرار بگیره نابود کنه. این تفاوت نگرش، مبارزه رو از یک رقابت قدرت به درگیری دو جهانبینی تبدیل میکنه.
از طرف دیگه، نباید فراموش کنیم که وایتبرد در این جنگ با وجود تمام جراحاتش، همچنان موفق میشه تأثیر عظیمی روی سرنوشت دنیای دزدان دریایی بذاره. سخنان پایانی اون درباره واقعی بودن وان پیس، یکی از مهمترین اتفاقات تاریخ داستانه و باعث میشه عصر جدید دزدان دریایی با شدت بیشتری آغاز بشه.
این نبرد بهخصوص در چپتر ۵۷۵ مانگا و قسمت ۴۸۴ انیمه به اوج میرسه. برای من، تصویر وایتبردی که با وجود از دست دادن بخشی از صورتش همچنان ایستاده و با تمام قدرت میجنگه، یکی از ماندگارترین تصاویر کل مجموعه است.
۱۱. زورو در برابر کینگ

کینگ فرمانده اول دزدان دریایی جانوره و در واقع دست راست کایدو محسوب میشه. اون یکی از معدود بازماندههای نژاد لوناریانه؛ نژادی که در گذشته به خاطر توانایی خارقالعاده در زنده موندن در محیطهای مختلف، بهعنوان خدایان شناخته میشدن. پوست تیره، موهای سفید، بالهای سیاه و شعلهای که همیشه پشت بدنش روشنه، از ویژگیهای ظاهری این نژاده.
قدرت کینگ فقط به نژادش محدود نمیشه. اون کاربر میوه شیطانی زوان باستانی ریو ریو نو می، مدل پترانودونه و میتونه به یک پترانودون عظیم تبدیل بشه. ترکیب قدرت این میوه با ویژگیهای نژاد لوناریان، کینگ رو به یکی از سرسختترین حریفهایی تبدیل کرده که زورو تا اون زمان باهاش مواجه شده بود.
اما مهمترین ویژگی کینگ، سیستم دفاعی عجیب بدنشه. تا زمانی که شعله پشت بدنش روشن باشه، قدرت دفاعی اون بهشدت افزایش پیدا میکنه و حتی حملات سنگین شمشیر زورو هم نمیتونن بهش آسیب جدی وارد کنن. در مقابل، وقتی شعله خاموش میشه، سرعت کینگ افزایش پیدا میکنه، اما قدرت دفاعیش پایین میاد. همین تفاوت باعث میشه زورو در ابتدای مبارزه نتونه الگوی مشخصی برای آسیب زدن به حریفش پیدا کنه.
از طرف دیگه، زورو هم شرایط چندان مناسبی نداره. اون در جریان مبارزه با کایدو و بیگ مام آسیبهای شدیدی دیده و هنوز کاملاً از جراحاتش بهبود پیدا نکرده. علاوه بر این، شمشیر انما دائماً در حال جذب هاکی زوروئه و اگر نتونه کنترلش کنه، ممکنه تمام انرژی بدنش رو تخلیه کنه.
انما یکی از شمشیرهای بزرگ وازوئه که توسط شیموتسوکی کوزابورو ساخته شده. این همون شمشیریه که زمانی در اختیار کوزوکی اودن بوده و زورو بعد از مرگ اودن اون رو به دست میاره. ویژگی خاص انما اینه که برخلاف شمشیرهای معمولی، هاکی صاحبش رو به اجبار بیرون میکشه و ازش میخواد تمام توانایی خودش رو در اختیار تیغه قرار بده.
در جریان مبارزه، کینگ بارها با استفاده از قدرتهای نژادی و میوه شیطانیش زورو رو تحت فشار قرار میده. اون حتی از تواناییهای پترانودون برای اجرای حملات غیرمنتظره استفاده میکنه؛ حملاتی که بعضی از اونها از نظر ظاهری بیشتر شبیه پرتابههای انفجاری هستن تا ضربات یک موجود پرنده.
یکی از نکات جالب این نبرد، مقایسه شخصیت کینگ و زوروئه. کینگ با تمام وجود به کایدو وفاداره و اعتقاد داره که کاپیتانش همون جویبوییه که در افسانهها ازش صحبت شده. زورو هم تمام زندگی خودش رو وقف لوفی کرده و حاضر شده بارها برای تحقق رؤیای کاپیتانش از جونش بگذره. در واقع، این مبارزه فقط رویارویی دو جنگجو نیست؛ بلکه تقابل دو نفره که هرکدوم خودشون رو در خدمت رؤیای کاپیتانشون میدونن.
اما نقطه عطف مبارزه زمانی اتفاق میافته که زورو بالاخره متوجه راز دفاعی کینگ میشه. اون درمییابه که روشن بودن شعله پشت بدن کینگ به معنی افزایش قدرت دفاعیشه و خاموش شدن اون باعث کاهش مقاومت بدنش میشه. از طرف دیگه، کینگ هم متوجه میشه که زورو بالاخره این راز رو کشف کرده و دیگه نمیتونه مثل قبل بدون نگرانی مقابل شمشیرهای اون قرار بگیره.
در همین زمان، زورو خاطرات دوران کودکی خودش در روستای شیموتسوکی رو به یاد میاره. اون به یاد صحبتهای پیرمردی میافته که در گذشته بهش درباره شمشیرهای نفرینشده و ماهیت واقعی تیغهها توضیح داده بود. در ادامه مشخص میشه اون پیرمرد کسی نبوده جز شیموتسوکی کوزابورو؛ سازنده انما و یکی از افرادی که از وانو خارج شده بودن.
این فلشبک اهمیت زیادی در لور وان پیس داره؛ چون ارتباط تاریخی روستای شیموتسوکی با کشور وانو رو روشنتر میکنه و نشون میده شمشیرهایی مثل وادو ایچیمونجی و انما چه مسیر متفاوتی رو طی کردن تا در نهایت به دست زورو برسن.
اما مهمترین اتفاق این بخش، درک زورو از قدرت هاکی پادشاهیه. اون متوجه میشه که برای کنترل واقعی انما باید تمام هاکی خودش رو آزاد کنه و دیگه سعی نکنه جلوی تخلیه شدن انرژی شمشیر رو بگیره. زورو در نهایت هاکی پادشاهی خودش رو به شمشیرها منتقل میکنه و با این کار، سطح قدرتش به شکل چشمگیری افزایش پیدا میکنه.
اینجا برای اولین بار میبینیم که زورو بهصورت آگاهانه از هاکی پادشاهی در حملات شمشیرزنی خودش استفاده میکنه. این اتفاق اهمیت زیادی داره؛ چون هاکی پادشاهی پیشرفته یکی از تواناییهای بسیار نادر دنیای وان پیسه و تعداد محدودی از شخصیتها توانایی استفاده از اون رو دارن.
کینگ هم در پاسخ، یکی از قدرتمندترین تکنیکهای خودش رو اجرا میکنه. اون با تبدیل شدن به شکل پترانودون و استفاده از شعلههای عظیم، حملهای به نام Omori Karyudon رو به سمت زورو روانه میکنه. این حمله در واقع یک اژدهای عظیم از آتش رو تشکیل میده که میتونه تقریباً هر چیزی رو در مسیر خودش نابود کنه.
اما زورو هم برای پایان دادن به مبارزه آماده شده. اون با استفاده از تکنیک En-Ō Santōryū: Ippyakusanjo Hiryu Jigoku، حمله کینگ رو میشکافه و ضربهای مستقیم به بدن و بال راست اون وارد میکنه. این ضربه بهقدری قدرتمنده که کینگ رو از میدان نبرد خارج میکنه و پیروزی زورو رو قطعی میکنه.
یکی از بخشهای مهم پایان مبارزه، فلشبک کوتاه کینگه که به گذشته اون و آشناییش با کایدو مربوط میشه. در گذشته، کینگ با نام آلبر در یک مرکز تحقیقاتی حکومت جهانی زندانی بود و تحت آزمایشهای مختلف قرار میگرفت. کایدو در جریان فرارش به اون کمک میکنه و بعد از اینکه متوجه میشه آلبر از نژاد لوناریانه، اسم کینگ رو براش انتخاب میکنه و بهش قول میده که هیچوقت بهش خیانت نکنه.
این خاطره نشون میده وفاداری کینگ به کایدو صرفاً نتیجه ترس یا قدرت کاپیتانش نیست. کایدو کسی بوده که در شرایطی که تمام دنیا قصد بهرهبرداری از کینگ رو داشته، اون رو آزاد کرده و بهش هویت جدیدی داده. به همین دلیل، کینگ خودش رو مدیون کایدو میدونه و رؤیای تبدیل شدن اون به پادشاه دزدان دریایی رو هدف اصلی زندگیش قرار داده.
از نظر من، مبارزه زورو و کینگ یکی از کاملترین فایت های خفن وان پیس از نظر طراحی مبارزه، لور و پیشرفت شخصیتیه. اودا در این نبرد هم بخشی از گذشته نژاد لوناریان رو آشکار میکنه، هم اطلاعات مهمی درباره انما و شیموتسوکیها میده و هم یکی از مهمترین قدرتهای زورو رو به شکل رسمی وارد داستان میکنه.
اقتباس انیمه هم در قسمت ۱۰۶۲ با اجرای فوقالعاده سکانس پایانی و استفاده از رنگها و افکتهای بصری، این مبارزه رو به یکی از چشمگیرترین نبردهای وانو تبدیل کرده. در مانگا هم چپترهای ۱۰۳۳ تا ۱۰۳۵ بخشهای اصلی این رویارویی رو پوشش میدن و چپتر ۱۰۳۵ پایان مبارزه و پیروزی زورو رو به تصویر میکشه.
۱۰. ترافالگار لا در برابر بلکبرد

بعد از شکست کایدو و بیگ مام، اتحاد سه کاپیتان بدترین نسل عملاً به پایان میرسه. لوفی، لا و یواستاس کید تصمیم میگیرن هرکدوم مسیر مستقلی رو برای ادامه سفرشون انتخاب کنن. لا هم که نسخههایی از پونگلیفهای جادهای کایدو و بیگ مام رو در اختیار داره، میدونه برای رسیدن به آخرین جزیره و پیدا کردن گنج وان پیس باید با رقبای قدرتمندتری روبهرو بشه.
اما بلکبرد از مدتها قبل منتظر چنین فرصتی بوده. تیچ میدونه که لا یکی از نسخههای پونگلیفهای جادهای رو در اختیار داره و میتونه اطلاعات ارزشمندی درباره مسیر رسیدن به آخرین جزیره به دست بیاره. از طرف دیگه، قدرت میوه شیطانی لا، یعنی اوپه اوپه نو می، هم برای بلکبرد اهمیت خاصی داره؛ چون این میوه توانایی اجرای عملیاتی رو داره که میتونه به صاحبش عمر جاودانه بده، البته با بهای جان خودش.
در طرف مقابل، لا یکی از باهوشترین مبارزهای نسل جدیده. قدرت اوپه اوپه نو می بهش اجازه میده محدودهای به نام ROOM ایجاد کنه و درون اون، اجسام و افراد رو با آزادی زیادی جابهجا یا دستکاری کنه. لا علاوه بر شمشیرزنی، در جراحی و استفاده تاکتیکی از قدرت میوه شیطانیش مهارت فوقالعادهای داره. همین ترکیب باعث شده حتی حریفهایی با قدرت فیزیکی بسیار بالاتر هم نتونن بهراحتی مقابلش دوام بیارن.
مبارزه در جزیره وینر آغاز میشه؛ جایی که بلکبرد به همراه چند نفر از اعضای اصلی گروهش، یعنی جیسوس بورگس، وان آگو و داک کیو، به لا و دزدان دریایی قلب حمله میکنه. بلکبرد از قبل حدس زده بود که یکی از سه کاپیتان نسل جدید ممکنه در این مسیر باهاش برخورد کنه و حالا تصمیم گرفته تمام نسخههای پونگلیفهای اونها رو به دست بیاره.
یکی از اتفاقات جالب ابتدای نبرد، تلاش بلکبرد برای استفاده از قدرت داک کیوئه. داک کیو با میوه شیطانی شیشی نو می میتونه بیماریهای مختلفی ایجاد کنه و در این مبارزه هم سعی میکنه لا رو به بیماری تبدیل زنان مبتلا کنه. اما لا با استفاده از هاکی خودش موفق میشه اثر این بیماری رو از بین ببره. این اتفاق اهمیت هاکی رو در مقابله با بعضی از تواناییهای میوههای شیطانی نشون میده؛ موضوعی که در مبارزات بزرگ دنیای وان پیس بارها بهش اشاره شده.
بلکبرد هم از قدرت دو میوه شیطانیش استفاده میکنه. یامی یامی نو می بهش اجازه میده قدرت میوه شیطانی حریف رو خنثی کنه و گورا گورا نو می هم با ایجاد لرزشهای عظیم، قدرت تخریب فوقالعادهای در اختیارش قرار میده. ترکیب این دو توانایی، اون رو به حریفی تبدیل کرده که مقابله باهاش حتی برای مبارزی مثل لا هم کار سادهای نیست.
با این حال، لا در ابتدای مبارزه عملکرد بسیار خوبی داره. اون با استفاده از تکنیکهای اوپه اوپه نو می، حملات بلکبرد رو دفع میکنه و حتی موفق میشه ضربات سنگینی به بدن اون وارد کنه. یکی از مهمترین لحظات این نبرد زمانی اتفاق میافته که لا از بیداری میوه شیطانیش استفاده میکنه و تکنیک K-Room: Anesthesia رو روی شمشیرش اجرا میکنه.
در این حالت، شمشیر لا به شکلی خاص گسترش پیدا میکنه و میتونه بدون ایجاد آسیب معمولی در سطح بدن حریف، از داخل اون عبور کنه. لا سپس با تکنیک Shock Wille موجی از انرژی و لرزش رو درون بدن بلکبرد آزاد میکنه. این حمله بهقدری قدرتمنده که حتی تیچ رو هم بهشدت تحت تأثیر قرار میده و باعث میشه برای لحظهای کنترل مبارزه رو از دست بده.
لا در ادامه از تکنیک Puncture Wille هم استفاده میکنه؛ حملهای که در جریان نبرد با بیگ مام هم نمایش داده بود. اون شمشیرش رو به سمت پایین فرو میکنه و موج عظیمی از انرژی رو در بدن و محیط اطراف حریف آزاد میکنه. این حمله حتی زمین جزیره رو هم تحت تأثیر قرار میده و نشون میده بیداری اوپه اوپه نو می تا چه اندازه قدرت تخریب داره.
اما مشکل لا اینه که با وجود تمام مهارتهاش، مقابل بلکبرد تنها نیست؛ اعضای گروه تیچ هم دائماً در حال پشتیبانی از کاپیتانشون هستن. از طرف دیگه، بلکبرد برخلاف بعضی از دشمنهای قبلی لا، حاضر نیست فقط از فاصله دور باهاش مبارزه کنه و با استفاده از قدرت گورا گورا نو می و تاریکی، فشار زیادی به اون وارد میکنه.
در نهایت، دزدان دریایی قلب شکست میخورن و زیردریایی پولار تانگ هم نابود میشه. بلکبرد موفق میشه بر لا غلبه کنه، اما پیش از اینکه بتونه به هدفش برسه، بپو با استفاده از دارویی که چوپر در اختیارش گذاشته بود، وارد فرم سولونگ میشه و لا رو از میدان نبرد نجات میده. اون با تمام قدرت بلکبرد و همراهانش رو عقب نگه میداره و همراه کاپیتانش فرار میکنه.
نکته مهم اینه که شکست لا به معنی مرگ اون نیست. بپو موفق میشه کاپیتانش رو نجات بده و سرنوشت لا بعد از این اتفاق همچنان یکی از موضوعات مهم داستان باقی میمونه. با این حال، نابودی پولار تانگ و شکست دزدان دریایی قلب ضربه بزرگی به گروه لا وارد میکنه.
از نظر من، این مبارزه یکی از مهمترین بهترین فایت های وان پیس در حماسه نهاییه؛ چون برای اولین بار قدرت واقعی بلکبرد رو در برابر یکی از کاپیتانهای نسل جدید میبینیم. همچنین مشخص میشه که حتی مبارزی با تواناییهای پیچیده و خطرناک لا هم برای شکست دادن یک یونکو و گروهش به چیزی بیشتر از قدرت میوه شیطانی نیاز داره.
این نبرد در چپترهای ۱۰۶۳ تا ۱۰۸۱ مانگا روایت میشه و از نظر داستانی یکی از مهمترین اتفاقات پس از وانو محسوب میشه.
۹. گارپ در برابر آئوکیجی

مبارزه مانکی دی. گارپ و کوزان، معروف به آئوکیجی، یکی از جذابترین رویاروییهای حماسه نهایی وان پیسه؛ چون برای اولین بار دو شخصیتی رو مقابل هم قرار میده که رابطهشون فقط به دشمنی و رقابت محدود نمیشه. گارپ سالها مربی کوزان بوده و بخش مهمی از مهارتهای رزمی اون رو شکل داده. حالا این دو نفر در جزیره دزدان دریایی، یعنی هچینوسو، باید مقابل هم قرار بگیرن؛ یکی برای نجات شاگردش کوبی و دیگری بهعنوان عضو دهم دزدان دریایی بلکبرد.
ماجرا از جایی شروع میشه که کوبی به دست گروه بلکبرد اسیر میشه. گارپ که نمیخواد یکی دیگه از شاگردهاش رو از دست بده، به همراه نیروهای SWORD به جزیره هچینوسو حمله میکنه. اون در این مأموریت فقط یک هدف داره: نجات کوبی و برگردوندن اون به نیروی دریایی.
اما در مسیر رسیدن به کوبی، گارپ با کوزان روبهرو میشه؛ همون آدمیرال سابقی که سالها قبل زیر نظر خودش آموزش دیده بود. کوزان بعد از شکست در نبرد تعیینکننده با آکاینو بر سر جایگاه فرمانده کل نیروی دریایی، سازمان رو ترک کرده و حالا به گروه بلکبرد پیوسته. این اتفاق از نظر داستانی اهمیت زیادی داره، چون کوزان یکی از معدود آدمیرالهاییه که بهنظر میرسه هنوز درباره مفهوم عدالت و جایگاه خودش در جهان تردیدهایی داره.
اولین نکته جالب این مبارزه، تفاوت نگاه گارپ و کوزان به قدرت و آیندهست. گارپ همیشه به شاگردهاش یاد داده که برای تبدیل شدن به قهرمان باید به قدرت خودشون متکی باشن و از محدودیتها عبور کنن. کوزان هم در دوران جوانی همین مسیر رو طی کرده و حتی برای تمرین زیر نظر گارپ، ازش درخواست میکنه که آموزش مخصوص خودش رو دریافت کنه.
در جریان مبارزه، گارپ بهخوبی نشون میده که چرا بهعنوان قهرمان نیروی دریایی شناخته میشه. اون بدون استفاده از میوه شیطانی و صرفاً با تکیه بر قدرت بدنی و هاکی خودش، ضربات فوقالعاده سنگینی وارد میکنه. یکی از اولین تکنیکهای مهمش Galaxy Impact هست؛ ضربهای که با آزاد کردن هاکی پادشاهی و نیروی فیزیکی عظیم، بخش بزرگی از جزیره رو نابود میکنه.
کوزان هم حریف سادهای نیست. اون میوه هیه هیه نو می رو در اختیار داره و میتونه یخ رو ایجاد و کنترل کنه. قدرت این میوه بهش اجازه میده محیط اطراف رو منجمد کنه و حتی حریفهای قدرتمند رو در یخ گرفتار کنه. از طرف دیگه، کوزان در طول سالها تجربه حضور در نیروی دریایی، به سطح بسیار بالایی از مبارزه و کنترل هاکی رسیده.
یکی از مهمترین لحظات مبارزه زمانی اتفاق میافته که کوزان از تکنیک Ice Ball استفاده میکنه و سعی میکنه گارپ رو درون یک محفظه یخی زندانی کنه. اما گارپ با قدرت خودش یخ رو میشکنه و با یک ضربه هاکیدار به کوزان حمله میکنه. این صحنه بهخوبی نشون میده که گارپ حتی در سن بالا هم از نظر قدرت فیزیکی در سطحی قرار داره که میتونه با یک آدمیرال سابق رقابت کنه.
با این حال، مبارزه این دو فقط به قدرتهای فردی محدود نمیشه. گارپ در جریان عملیات نجات، باید همزمان مراقب شاگردها و نیروهای SWORD هم باشه. در مقابل، کوزان از حمایت سایر اعضای گروه بلکبرد برخورداره و همین موضوع شرایط رو برای گارپ دشوارتر میکنه.
یکی از تلخترین بخشهای این رویارویی زمانی اتفاق میافته که کوزان از گذشته مشترکشون صحبت میکنه. اون یادآوری میکنه که گارپ همیشه بهش آموزش داده و در واقع بخشی از قدرت فعلیش رو مدیون همون تمرینهاست. گارپ هم با وجود تمام اتفاقات، هنوز نمیتونه کوزان رو صرفاً یک دشمن معمولی ببینه.
در جریان مبارزه، کوزان و گارپ چندین بار مستقیماً با یکدیگر درگیر میشن. گارپ از تکنیکهای قدرتمند هاکی خودش استفاده میکنه و کوزان هم با یخ و قدرت فیزیکی پاسخ میده. یکی از مهمترین حملات گارپ Blue Hole هست؛ تکنیکی که در اون کوزان رو با قدرتی عظیم به زمین میکوبه و باعث میشه برای مدتی از میدان نبرد خارج بشه.
اما شرایط بهتدریج برای گارپ دشوارتر میشه. شیریو با استفاده از قدرت نامرئی شدن خودش، به گارپ حمله میکنه و شمشیرش رو در بدن اون فرو میبره. گارپ با وجود این جراحت همچنان به مبارزه ادامه میده، اما مشخصه که تواناییهاش تحت تأثیر ضربه قرار گرفته.
در نهایت، گارپ تصمیم میگیره جان خودش رو برای نجات شاگردهاش به خطر بندازه. اون به کوبی و بقیه نیروهای SWORD فرصت فرار میده و خودش در هچینوسو باقی میمونه. در آخرین لحظات، کوزان و دیگر اعضای گروه بلکبرد دوباره مقابلش قرار میگیرن و سرنوشت گارپ در هالهای از ابهام باقی میمونه.
نکته مهم اینه که گارپ در این مبارزه به شکل رسمی کشته نمیشه. روزنامهها بعداً از ناپدید شدن قهرمان نیروی دریایی خبر میدن، اما وضعیت واقعی اون همچنان نامشخصه. بنابراین نباید این رویارویی رو با مرگ قطعی گارپ اشتباه بگیریم.
از نظر من، این مبارزه یکی از بهترین نمونههای وان پیس نبرد از نظر بار احساسی و ارتباط بین شخصیتهاست. گارپ و کوزان هر دو جنگجویانی قدرتمندن، اما چیزی که مبارزهشون رو خاص میکنه، رابطه استاد و شاگردیه که حالا به تقابل رسیده. گارپ در این نبرد فقط با یک دشمن نمیجنگه؛ بلکه با نتیجه سالها آموزش خودش روبهرو شده.
چپترهای ۱۰۸۱ تا ۱۰۸۸ مانگا جزئیات این اتفاقات رو پوشش میدن. بهخصوص چپترهای ۱۰۸۷ و ۱۰۸۸ از نظر شخصیتپردازی گارپ و انتقال میراثش به کوبی اهمیت زیادی دارن.
۸. لوفی، زورو، ترافالگار لا، کید، کیلر و یاماتو در برابر کایدو (نبرد نیو اونیگاشیما)

اگه قرار باشه یکی از بزرگترین و پرمحتواترین مبارزات تاریخ وان پیس رو انتخاب کنیم، نبرد ائتلاف نسل جدید با کایدو در وانو قطعاً یکی از اصلیترین گزینههاست. این رویارویی فقط یک مبارزه گروهی برای شکست دادن یک یونکو نیست؛ در واقع نتیجه سالها داستانپردازی اودا درباره نسل جدید دزدان دریایی، اراده خاندان کوزوکی، میراث جویبوی و آزادی کشور وانوه.
برای درک اهمیت این نبرد باید به اتفاقات قبل از حمله به اونیگاشیما برگردیم. کایدو و اوروچی سالها کشور وانو رو تحت سلطه خودشون نگه داشته بودن و مردم این کشور به خاطر حکومت ظالمانه اونها، در شرایط وحشتناکی زندگی میکردن. از طرف دیگه، کایدو قصد داشت پروژه تبدیل وانو به یک کشور دزدان دریایی رو عملی کنه و با استفاده از ارتش SMILE، نیروی نظامی عظیمی برای خودش بسازه.
اما نقشه کایدو با اتحاد گروه کلاهحصیریها، دزدان دریایی قلب، گروه کید و ساموراییهای وفادار به خاندان کوزوکی به خطر میافته. هدف اصلی این اتحاد، شکست دادن کایدو و آزاد کردن وانوئه؛ کشوری که بیست سال منتظر بازگشت خاندان کوزوکی و تحقق پیشگویی اودن بوده.
اولین مرحله مهم این مبارزه روی پشت بام گنبد جمجمهای اونیگاشیما اتفاق میافته. لوفی، زورو، لا، کید و کیلر در مقابل دو یونکو، یعنی کایدو و بیگ مام، قرار میگیرن. این ترکیب از پنج عضو نسل بدترین، یکی از جذابترین تیمهای مبارزاتی کل داستان رو تشکیل میده. پنج دزد دریایی که هرکدوم رؤیای متفاوتی دارن، اما برای شکست دادن دو غول دنیای جدید مجبور شدن موقتاً کنار هم قرار بگیرن.
کایدو در این مبارزه با وجود قدرت فوقالعادهاش، برای اولین بار با گروهی از مبارزهای نسل جدید روبهرو میشه که واقعاً میتونن بهش آسیب بزنن. لوفی با استفاده از هاکی بوسوشوکو پیشرفته و بعدتر هاکی پادشاهی پیشرفته، زورو با شمشیر انما، لا با قدرت اوپه اوپه نو می و کید و کیلر با تواناییهای مخصوص خودشون، حملات متنوعی رو علیه دو یونکو اجرا میکنن.
یکی از مهمترین لحظات ابتدایی نبرد، زمانی اتفاق میافته که زورو با استفاده از تکنیک Ashura: Blades Drawn, Dead Man's Game به کایدو حمله میکنه. این ضربه باعث میشه روی بدن اژدهایی کایدو زخمی ایجاد بشه؛ زخمی که از نظر داستانی اهمیت زیادی داره، چون یادآور ضربهایه که اودن بیست سال قبل با دو شمشیر انما و آمِه نو هاباکیری به کایدو وارد کرده بود.
کایدو حتی بعد از دریافت این ضربه هم به زورو اعتراف میکنه که احتمالاً این حمله میتونه جای زخم باقی بذاره. برای زورو، این اتفاق به معنی اثبات ارزش شمشیر انماست؛ شمشیری که زمانی متعلق به اودن بوده و حالا در دست یکی از مهمترین شمشیرزنهای نسل جدیده.
در ادامه، لا و کید هم نقش مهمی در مقابله با بیگ مام و کایدو ایفا میکنن. لا با استفاده از ROOM و تکنیکهای مختلفش، موقعیت مبارزه رو تغییر میده و کید هم با قدرت جیکی جیکی نو می از قطعات فلزی برای ساخت سازههای مکانیکی عظیم استفاده میکنه. کیلر هم با حملات صوتی و تکنیکهای مخصوص خودش به کایدو آسیب میزنه.
اما یکی از مهمترین اتفاقات این مرحله، همکاری زورو و لا برای جدا کردن بیگ مام از کایدوئه. وقتی دو یونکو تصمیم میگیرن حمله مشترکی به نام Hakoku Sovereignty اجرا کنن، زورو با تمام توان جلوی موج این حمله رو میگیره. این کار باعث میشه بدنش آسیب بسیار شدیدی ببینه، اما در عوض فرصتی برای لا و کید ایجاد میکنه تا بیگ مام رو از میدان نبرد دور کنن.
با این حال، مبارزه در همین نقطه تموم نمیشه. کایدو همچنان روی اونیگاشیما باقی میمونه و لوفی بعد از چندین بار شکست خوردن، دوباره به نبرد برمیگرده. اینجاست که مبارزه از یک رویارویی گروهی به دوئلی مستقیم بین لوفی و کایدو تبدیل میشه.
در این میان، یاماتو هم وارد میدان میشه. فرزند کایدو که از کودکی تحت سلطه و خشونت پدرش زندگی کرده، تصمیم گرفته در کنار لوفی و متحدانش برای آزادی وانو بجنگه. یاماتو با استفاده از میوه شیطانی زوان افسانهای خودش، مدل اوکوچی نو ماکامی، میتونه به گرگی عظیم با قدرتهای یخی تبدیل بشه.
مبارزه یاماتو و کایدو یکی از مهمترین بخشهای این درگیریه. یاماتو با وجود اینکه خودش هم میدونه قدرت شکست دادن پدرش رو نداره، حاضر میشه برای خریدن زمان به مقابله باهاش ادامه بده. اون از تکنیکهایی مثل Thunder Bagua و Nari-Kabura Arrow استفاده میکنه و حتی موفق میشه چندین بار ضربات کایدو رو مهار کنه.
نکته جالب این مبارزه، شباهت سبک رزمی یاماتو به کایدوئه. اون هم مثل پدرش از کانابو استفاده میکنه و بسیاری از تکنیکهاش شباهت زیادی به حملات کایدو دارن. اما تفاوت اصلی این دو در طرز فکرشونه. کایدو معتقده قدرت تنها راه رسیدن به آزادی و سلطه بر جهانه، در حالی که یاماتو رؤیای آزادی وانو و دنبال کردن مسیر اودن رو در سر داره.
در کنار این مبارزات، مونونوسکه هم نقش بسیار مهمی در سرنوشت نبرد ایفا میکنه. کایدو با استفاده از ابرهای شعلهای، اونیگاشیما رو از زمین بلند کرده و قصد داره اون رو روی پایتخت گل فرود بیاره. اگر این اتفاق میافتاد، نهتنها تمام مردم پایتخت از بین میرفتن، بلکه وانو هم بهطور کامل نابود میشد.
مونونوسکه که در ابتدا هنوز توانایی پرواز کردن و کنترل قدرت اژدهایی خودش رو نداره، با کمک یاماتو یاد میگیره چطور ابرهای شعلهای ایجاد کنه. اون در نهایت با استفاده از قدرت میوه شیطانی مصنوعی خودش که توسط وگاپانک ساخته شده، موفق میشه اونیگاشیما رو از مسیر سقوط منحرف کنه و مانع نابودی پایتخت بشه.
اینجا باید به یک نکته مهم درباره میوه شیطانی مونونوسکه اشاره کنیم. این میوه در واقع یک نسخه مصنوعی از میوه کایدوئه که وگاپانک با استفاده از فاکتورهای ژنتیکی اون ساخته. خود وگاپانک این میوه رو به دلیل رنگ صورتی اژدها یک شکست علمی میدونست، اما در عمل مشخص شد که مونونوسکه تواناییهایی بسیار نزدیک به کایدو به دست آورده.
در نهایت، تمام مسیر به مبارزه نهایی لوفی و کایدو ختم میشه. لوفی بعد از شکستهای متوالی و حتی تجربه لحظهای که قلبش از تپش میایسته، بالاخره قدرت میوه شیطانیش رو بیدار میکنه و فرم گیر فایو رو به نمایش میذاره.
این اتفاق یکی از بزرگترین افشاگریهای تاریخ وان پیسه. مشخص میشه میوهای که سالها با نام گومو گومو نو می میشناختیم، در واقع میوه هیتو هیتو نو می، مدل نیکاست؛ یک زوان افسانهای که به خدای خورشید و جنگجوی آزادی مربوط میشه. قدرت بیداری این میوه به لوفی اجازه میده بدن لاستیکی خودش و حتی محیط اطراف رو با آزادی بسیار بیشتری کنترل کنه.
فرم گیر فایو در مبارزه با کایدو یکی از عجیبترین و خلاقانهترین سبکهای مبارزه لوفیه. اون میتونه بدن خودش رو به شکلهای غیرمعمول تغییر بده، ضربات کایدو رو با انعطاف عجیب بدنش تحمل کنه و حتی حملات اژدهایی کایدو رو به شکلهای کارتونی و غیرمنتظره پاسخ بده.
اما نقطه اوج نبرد زمانی اتفاق میافته که لوفی از تکنیک Bajrang Gun استفاده میکنه. اون مشت عظیمی به اندازه تقریباً خود اونیگاشیما ایجاد میکنه و با استفاده از هاکی پادشاهی و بوسوشوکو پیشرفته، ضربهای فوقالعاده قدرتمند به سمت کایدو روانه میکنه.
کایدو هم در پاسخ از فرم Flame Dragon Torch استفاده میکنه؛ حالتی که در اون بدن اژدهایی خودش رو در شعلههای عظیم محاصره میکنه و به موجودی شبیه یک اژدهای آتشین تبدیل میشه. برخورد این دو حمله، یکی از عظیمترین صحنههای کل مجموعه رو رقم میزنه.
در نهایت، مشت باجرنگ لوفی موفق میشه از دفاع کایدو عبور کنه و اون رو به اعماق وانو پرتاب کنه. کایدو در نهایت شکست میخوره و دوران سلطه اون بر وانو به پایان میرسه.
از نظر من، این مجموعه مبارزات یکی از کاملترین نمونههای بهترین جنگ های وان پیس محسوب میشه. اودا در این بخش تقریباً تمام عناصر مهم داستان رو کنار هم قرار میده؛ از رقابت نسل جدید و رازهای میوه شیطانی گرفته تا تاریخ وانو، میراث اودن و افسانه جویبوی. به همین دلیله که نمیشه این مبارزه رو صرفاً یک دوئل بین لوفی و کایدو در نظر گرفت.
این نبرد در چپترهای ۱۰۰۰ تا ۱۰۴۹ مانگا گسترده شده و اقتباس انیمه هم در قسمتهای مختلف آرک وانو، بهخصوص قسمتهای ۱۰۱۵، ۱۰۲۸، ۱۰۶۲ و ۱۰۷۶، لحظات مهم اون رو به تصویر کشیده.
۷. لوفی در برابر دونکیشوت دوفلامینگو

مبارزه لوفی و دونکیشوت دوفلامینگو در آرک درسروزا یکی از مهمترین نبردهای دوران ابتدایی ورود کلاهحصیریها به دنیای جدید محسوب میشه. این مبارزه فقط برای شکست دادن یک شیچیبوکای قدرتمند نیست؛ بلکه در واقع رویارویی دو شخصیت با جهانبینی کاملاً متضاده. لوفی کسیه که برای آزادی دیگران میجنگه و دوفلامینگو شخصیتی که معتقده تمام دنیا باید مطابق خواستههای اون حرکت کنه.
دوفلامینگو یکی از پیچیدهترین شخصیتهای منفی وان پیسه. اون از نسل تنریوبیتوها یا همون اژدهایان آسمانیه؛ گروهی که خودشون رو بالاتر از تمام انسانها میدونن و قرنهاست از قدرت و نفوذ حکومت جهانی برای کنترل دنیا استفاده میکنن. پدر دوفلامینگو تصمیم میگیره از جایگاه اژدهای آسمانی خودش صرفنظر کنه و همراه خانواده به زندگی عادی برگرده، اما این تصمیم باعث میشه مردم عادی با نفرت شدیدی با اونها برخورد کنن.
دوفلامینگو از همون دوران کودکی با خشونت و تحقیر آشنا میشه. مادرش رو از دست میده، پدرش به دست خودش کشته میشه و برادرش کورازون هم بعدها در جریان اتفاقات مربوط به لاو جانش رو از دست میده. تمام این اتفاقات باعث میشن دوفلامینگو به شخصیتی تبدیل بشه که نهتنها به انسانهای عادی اعتقادی نداره، بلکه خودش رو صاحب حق کنترل زندگی دیگران میدونه.
اون بعد از به دست گرفتن قدرت در درسروزا، با استفاده از میوه شیطانی ایتو ایتو نو می، تمام کشور رو تحت کنترل خودش درمیاره. قدرت این میوه به دوفلامینگو اجازه میده رشتههای بسیار نازکی تولید کنه که میتونن تقریباً هر چیزی رو برش بدن. اون همچنین میتونه با استفاده از این رشتهها بدن دیگران رو کنترل کنه، اجسام مختلف رو به حرکت دربیاره و حتی خودش رو در هوا معلق نگه داره.
یکی از مهمترین قابلیتهای دوفلامینگو، بیداری میوه شیطانیه. اون میتونه محیط اطرافش رو به رشته تبدیل کنه و از ساختمانها و خیابونهای شهر برای اجرای حملات مختلف استفاده کنه. همین ویژگی باعث میشه مبارزه باهاش بهشدت دشوار بشه؛ چون لوفی عملاً در محیطی میجنگه که تمام اجزای اون میتونن به سلاح تبدیل بشن.
اما لوفی هم بعد از گذروندن دو سال تمرین زیر نظر ریلی، به سطح جدیدی از قدرت رسیده. اون حالا به هاکی بوسوشوکو و کنبونشوکو مسلطه و میتونه از فرمهای مختلف گیر برای افزایش قدرت و سرعتش استفاده کنه. با این حال، در ابتدای مبارزه مشخص میشه که این تواناییها هنوز برای شکست دادن دوفلامینگو کافی نیستن.
یکی از اتفاقات مهم قبل از نبرد نهایی، مبارزه ترافالگار لا با دوفلامینگوئه. لا که سالها به دنبال انتقام مرگ کورازون بوده، بالاخره مقابل کسی قرار میگیره که مسئول اصلی نابودی خانواده و گذشته تلخش محسوب میشه. اون با استفاده از قدرت اوپه اوپه نو می حملات قدرتمندی اجرا میکنه، اما در نهایت دوفلامینگو موفق میشه بهشدت زخمیش کنه.
بعد از این اتفاق، لوفی وارد مبارزه میشه و متوجه میشه که دوفلامینگو از نظر قدرت و تجربه، حریف بسیار متفاوتیه. در جریان نبرد، دوفلامینگو بارها از رشتههای خودش برای محدود کردن حرکات لوفی استفاده میکنه و حتی با تکنیک Parasite کنترل بدن اون رو به دست میگیره.
اما برگ برنده لوفی، فرم جدیدیه که در این مبارزه برای اولین بار به نمایش میذاره: Gear Fourth: Boundman.
در این فرم، لوفی با استفاده از هاکی بوسوشوکو و فشرده کردن هوا در بدن خودش، ظاهر عضلانی و متفاوتی پیدا میکنه. بدن لاستیکی اون در این حالت خاصیت ارتجاعی بیشتری پیدا میکنه و میتونه ضربات بسیار سنگینتری وارد کنه. برخلاف گیرهای قبلی، گیر فورث ترکیبی از قدرت، سرعت و انعطافپذیریه که به لوفی اجازه میده با حریفهایی در سطح دوفلامینگو رقابت کنه.
اولین استفاده از این فرم، دوفلامینگو رو کاملاً غافلگیر میکنه. لوفی با تکنیک Kong Gun ضربات سنگینی بهش وارد میکنه و حتی باعث میشه دوفلامینگو نتونه بهراحتی از حملاتش فرار کنه. اما دوفلامینگو هم بهسرعت خودش رو با شرایط جدید وفق میده و از بیداری میوه شیطانیش برای مقابله با گیر فورث استفاده میکنه.
یکی از نکات مهم این مبارزه، محدودیت زمانی گیر فورثه. این فرم مقدار زیادی هاکی مصرف میکنه و لوفی نمیتونه برای مدت طولانی ازش استفاده کنه. بعد از پایان زمان اولیه، لوفی برای مدتی توانایی استفاده از هاکی خودش رو از دست میده و عملاً در برابر حملات دوفلامینگو آسیبپذیر میشه.
در این شرایط، گاتز و مبارزهای کولوسئوم به کمک لوفی میان و برای ده دقیقه دوفلامینگو رو از رسیدن به اون بازمیدارن تا هاکی لوفی دوباره برگرده. این بخش از مبارزه اهمیت اتحاد و همکاری شخصیتهای درسروزا رو نشون میده؛ چون لوفی برای شکست دادن دوفلامینگو فقط به قدرت خودش متکی نیست و حمایت تمام افرادی که از حکومت اون آسیب دیدن، نقش مهمی در پیروزی نهایی داره.
بعد از بازگشت هاکی، لوفی دوباره وارد فرم گیر فورث میشه و دوفلامینگو هم تمام قدرتش رو برای آخرین حمله به کار میگیره. اون از تکنیک God Thread استفاده میکنه؛ حملهای که با ترکیب رشتههای قدرتمند، یک ساختار هجومی بسیار خطرناک ایجاد میکنه.
اما لوفی هم برای پایان دادن به مبارزه آماده شده. اون با استفاده از تکنیک King Kong Gun، مشت غولآسایی ایجاد میکنه و تمام قدرتش رو در یک ضربه متمرکز میکنه. برخورد این حمله با تکنیک دوفلامینگو، یکی از ماندگارترین لحظات مبارزات وان پیس رو رقم میزنه.
مشت لوفی از دفاع دوفلامینگو عبور میکنه و اون رو با قدرتی عظیم به سمت زمین پرتاب میکنه. ضربه نهایی بهقدری قدرتمنده که بخش بزرگی از فلات سلطنتی رو نابود میکنه و دوفلامینگو رو به اعماق زمین میفرسته.
با شکست دوفلامینگو، قفس پرندهای که تمام درسروزا رو در محاصره خودش قرار داده بود هم از بین میره و مردم کشور بالاخره بعد از سالها از سلطه اون آزاد میشن.
اما اهمیت این مبارزه فقط به آزادی درسروزا ختم نمیشه. شکست دوفلامینگو تأثیر بزرگی روی ساختار قدرت دنیای جدید داره. اون یکی از مهرههای مهم شبکه تجارت زیرزمینی بود و ارتباطات گستردهای با یونکوها، بهخصوص کایدو، داشت. با سقوطش، بخش مهمی از معاملات و برنامههای مربوط به SMILE هم مختل میشه.
از طرف دیگه، دوفلامینگو یکی از معدود شخصیتهاییه که اطلاعات قابل توجهی درباره رازهای حکومت جهانی و ساختار قدرت تنریوبیتوها در اختیار داره. صحبتهای اون درباره ماریژوا، گنج ملی و گذشته اژدهایان آسمانی باعث میشه حتی بعد از شکستش هم نقش مهمی در شکلگیری پرسشهای داستان داشته باشه.
به نظرم این مبارزه یکی از بهترین فایت های وان پیس از نظر داستانپردازی و نمایش قدرت شخصیتهاست. اودا در درسروزا بهخوبی نشون میده که لوفی برای ورود به سطح بالاتری از دنیای دزدان دریایی باید با دشمنهایی روبهرو بشه که فقط قدرت فیزیکی ندارن، بلکه از نظر نفوذ، تجربه و تسلط بر ساختار جهان هم تهدیدهای بزرگی محسوب میشن.
از طرفی، این مبارزه یکی از نخستین نمایشهای جدی گیر فورث بود و مسیر لوفی رو برای رویارویی با دشمنهای قدرتمندتر در آرکهای بعدی هموار کرد. بعد از دوفلامینگو، دیگه میدونیم لوفی میتونه با یونکوها و فرماندههای قدرتمندشون وارد نبرد بشه، هرچند هنوز فاصله زیادی تا شکست دادن اونها داره.
قسمت ۷۳۳ انیمه و چپتر ۷۹۰ مانگا اوج این مبارزه رو به تصویر میکشن. اجرای King Kong Gun در انیمه هم یکی از سکانسهای بهیادماندنی دوران اولیه دنیای جدیده.
6. زورو در برابر سنت شفرد سامرز (مانگا - انیمه هنوز ساخته نشده)

در جریان درگیری، سامرز از تواناییهایش برای محدود کردن زورو استفاده میکند و حتی چند بار شمشیرهای او را از رسیدن به هدف اصلی بازمیدارد. اما نکته مهمتر این است که زورو کمکم متوجه میشود مشکل فقط قدرت بدنی یا سرعت نیست. شوالیههای خدا به شکلی غیرعادی بازسازی میشوند و برای آسیبزدن جدی به آنها باید از هاکی پادشاهی استفاده کرد؛ همان تواناییای که در وانو هم زورو نشانههایش را بروز داده بود، اما هنوز کنترل کاملی روی آن نداشت.
در چپترهای ۱۱۸۷ تا ۱۱۹۴، اودا عمداً زورو را در موقعیتی قرار میدهد که مجبور شود این توانایی را بهتر بشناسد. سامرز حتی متوجه میشود زورو گاهی میتواند هاکی پادشاهی را وارد ضرباتش کند، اما هنوز قادر نیست هر زمان که میخواهد از آن استفاده کند. این مسئله برای زورو یک مانع جدی است؛ چون برخلاف دشمنانی که با چند ضربه سنگین از پا درمیآیند، سامرز فرصت زیادی برای اشتباهکردن به او نمیدهد.
نقطه عطف مبارزه در چپتر ۱۱۹۵ اتفاق میافتد. زورو با دیدن جریان برق سیاه اطراف شمشیرهایش میگوید بالاخره راهش را پیدا کرده و این بار سامرز است که کنترل اعصابش را از دست میدهد. شوالیه خدا که تا چند لحظه قبل با اعتمادبهنفس درباره شکستناپذیری خودش حرف میزد، از زورو میخواهد نزدیکش نشود. زورو به سمتش حمله میکند و صدای ضربهای سنگین در صحنه میپیچد؛ اما اودا نتیجه نهایی را مستقیماً نشان نمیدهد و سرنوشت سامرز بعد از این حمله همچنان در هالهای از ابهام باقی میماند. بنابراین نمیتوان با قطعیت گفت او کشته شده است.
اهمیت این مبارزه در جایگاه زورو میان غولهای الباف نیست؛ بلکه در مسیری است که برای رسیدن به سطح بالاتری از شمشیرزنی طی میکند. زورو از زمان مبارزه با کینگ نشان داده بود که ظرفیت استفاده از هاکی پادشاهی را دارد، اما رویارویی با سامرز او را مجبور میکند این قدرت را دقیقتر و هدفمندتر به کار بگیرد. این نبرد شاید از نظر مدتزمان به اندازه مبارزههای طولانی زورو با کینگ یا مستر وان نباشد، اما از نظر پیشرفت شخصیت و آمادهسازی او برای نبردهای بزرگتر اهمیت زیادی دارد.
5. سانجی در برابر سنت ریموشیفو کیلینگهام (مانگا - انیمه هنوز ساخته نشده)

سانجی در الباف با یکی از عجیبترین دشمنانی روبهرو میشود که تا امروز مقابلش قرار گرفتهاند: سنت ریموشیفو کیلینگهام، یکی از شوالیههای خدا و عضو خانوادهای که از نسل بیست پادشاه بنیانگذار دولت جهانی به شمار میروند. کیلینگهام بهواسطه قدرت میوه شیطانیاش میتواند موجودات کابوسوار و رؤیاگونه را وارد دنیای واقعی کند. همین توانایی باعث شده نبرد او با سانجی فقط یک مبارزه فیزیکی نباشد؛ چون کیلینگهام میتواند از ترسها و ضعفهای ذهنی حریفش هم علیه خودش استفاده کند.
شروع درگیری خیلی زود نشان میدهد که سانجی قرار نیست با یک حریف معمولی طرف باشد. وقتی کیلینگهام به جینبه توهین میکند، سانجی با یک ضربه سنگین Concassé سر او را خرد میکند. اما این پایان کار نیست؛ کیلینگهام دوباره خودش را بازسازی میکند و حتی پس از دریافت ضربات سنگین هم به مبارزه ادامه میدهد. سانجی با تکنیکهای مختلف، از جمله Ifrit Jambe و Sky Table Kick Course، بارها به او آسیب میزند، اما توانایی بازسازی شوالیه خدا اجازه نمیدهد این حملات نتیجه قطعی داشته باشند.
مسئله اصلی زمانی روشن میشود که کیلینگهام به سانجی میگوید فاقد هاکی پادشاهی است؛ همان نقطهضعفی که برای شوالیههای خدا اهمیت حیاتی دارد. او حتی از نیزه لانگینوس، سلاحی متعلق به خانواده ریموشیفو، استفاده میکند؛ سلاحی که در روایت الباف بهعنوان یکی از ۱۹ سلاح بنیانگذاران جهان معرفی شده است. سانجی در این مرحله نهتنها باید با قدرت جسمانی کیلینگهام مقابله کند، بلکه باید راهی برای عبور از دفاع و بازسازی غیرعادی او پیدا کند.
اودا در چپترهای ۱۱۹۵ و ۱۱۹۶ مبارزه را به سمت گذشته سانجی میبرد. کیلینگهام با بیرونکشیدن ترسهای او، تصویری از امپوریو ایوانکوف را مقابلش قرار میدهد. این اتفاق سانجی را به دوران دو ساله حضورش در کاماباکا و خاطرات تمرین زیر نظر ایوانکوف برمیگرداند. سانجی در آن مقطع از بدن خودش و شباهتش به برادران خانواده وینسموک متنفر بود؛ بدنی که برایش یادآور گذشتهای بود که میخواست از آن فرار کند. ایوانکوف هم پیشتر متوجه شده بود که سانجی در مراقبت از خودش مشکل دارد و بیش از اندازه حاضر است برای دیگران آسیب ببیند.
این بخش از مبارزه، یکی از جالبترین لحظات شخصیتپردازی سانجی در آرک نهایی است. او همیشه خودش را سپر دیگران میدانست، اما گاهی این فداکاری تا جایی پیش میرفت که برای جان خودش ارزشی قائل نبود. در چپتر ۱۱۹۶، سانجی بالاخره متوجه میشود که عشقورزیدن به دیگران نباید به معنای نفرت از خودش باشد. همین تغییر نگاه، مسیر مبارزه را عوض میکند و در چپتر ۱۱۹۷ نتیجهاش را میبینیم.
سانجی در چپتر ۱۱۹۷ با سطح تازهای از قدرت ظاهر میشود. او میخواهد همانطور که زورو شمشیر لوفی است، خودش سپر کاپیتان باشد. در جریان درگیری، ضرباتش با قدرت بیشتری همراه میشوند و دفاعش در برابر حملات کیلینگهام به سطحی میرسد که حتی نیزه لانگینوس هم در برخورد با او آسیب میبیند. در ادامه، نشانههای هاکی پادشاهی اطراف سانجی دیده میشود و ضربه نهاییاش زره اومن کیلینگهام را میشکند و به او آسیب جدی میزند. این اتفاق، یکی از مهمترین لحظات پیشرفت سانجی در کل مانگاست؛ چون او را وارد مرحلهای تازه از رقابت قدرتی با زورو میکند.
البته هنوز نباید مبارزه را تمامشده فرض کنیم. کیلینگهام در پایان چپتر ۱۱۹۷ ضربه سنگینی دریافت میکند، اما نتیجه نهایی درگیری بهطور قطعی مشخص نشده است. بااینحال، این نبرد از همین حالا یکی از فایت های خفن وان پیس در آرک الباف محسوب میشود؛ چون هم قدرت تازهای از سانجی را نشان میدهد و هم به یکی از قدیمیترین زخمهای شخصیتی او میپردازد.
4. لوفی در برابر شارلوت کاتاکوری

مبارزه لوفی و شارلوت کاتاکوری در آرک هول کیک آیلند، یکی از کاملترین نبردهای وان پیس از نظر طراحی مبارزه، شخصیتپردازی و پیشرفت قدرتهاست. کاتاکوری فقط یکی از فرماندهان ارشد بیگ مام نیست؛ او کسی است که تقریباً تمام ویژگیهای یک نسخه پختهتر و باتجربهتر از لوفی را در خودش دارد. قدرت بدنی بالا، تسلط روی میوه شیطانی، هاکی مشاهده پیشرفته و توانایی دیدن چند لحظه از آینده باعث شده بود که کاتاکوری در ابتدای مبارزه حریفی به نظر برسد که لوفی هیچ شانسی برای شکستدادنش ندارد.
در واقع، یکی از جذابیتهای این نبرد همین شباهت عجیب میان دو شخصیت است. کاتاکوری از میوه موچی موچی استفاده میکند و میتواند بدنش را به موچی تبدیل کند؛ قابلیتی که از نظر کاربرد در مبارزه شباهت زیادی به قدرت لوفی دارد. بااینحال، تفاوت اصلی میان آنها در هاکی مشاهده است. کاتاکوری به سطحی از این هاکی رسیده که میتواند آینده نزدیک را ببیند و پیش از آنکه ضربه حریف به او برسد، بدنش را تغییر شکل بدهد و از مسیر حمله خارج شود. به همین دلیل، بیشتر حملات اولیه لوفی حتی به بدن او هم برخورد نمیکنند.
لوفی برای مقابله با این توانایی مجبور میشود چیزی را یاد بگیرد که پیش از آن فقط از زبان ریلی شنیده بود. او در جریان مبارزه تلاش میکند حرکات کاتاکوری را پیشبینی کند و بهتدریج به سطحی از هاکی مشاهده میرسد که میتواند آینده را بخواند. این پیشرفت یکشبه اتفاق نمیافتد؛ لوفی بارها شکست میخورد، آسیب میبیند و حتی برای مدتی از میدان مبارزه خارج میشود. اما هر بار که به مبارزه برمیگردد، بهتر از قبل میتواند با ریتم حملات کاتاکوری هماهنگ شود.
یکی از مهمترین لحظات این نبرد زمانی اتفاق میافتد که شارلوت فلامپه از بیرون وارد ماجرا میشود و با سوزنهای مخصوص، تمرکز لوفی را به هم میزند. کاتاکوری که متوجه دخالت خواهرش میشود، برای لحظهای از شخصیت مغرور و شکستناپذیر همیشگیاش فاصله میگیرد و خودش را زخمی میکند تا شرایط مبارزه دوباره برابر شود. این اتفاق وجه دیگری از شخصیت او را نشان میدهد: کاتاکوری فقط به دنبال پیروزی نیست؛ برای تصویری که از خودش ساخته و احترامی که برای مبارزه قائل است هم ارزش زیادی دارد.
در ادامه، لوفی برای مقابله با سرعت و پیشبینیهای کاتاکوری از Gear Fourth: Snakeman استفاده میکند. برخلاف Boundman که بیشتر روی قدرت تخریب و ضربات سنگین تمرکز دارد، اسنیکمن با تغییر مسیر و افزایش سرعت مشتها طراحی شده تا بتواند از سد هاکی مشاهده کاتاکوری عبور کند. تکنیکهایی مثل Python و Jet Culverin باعث میشوند مشتهای لوفی پس از پرتاب، مسیرشان را تغییر بدهند و حتی از زاویههایی به کاتاکوری برسند که پیشبینی آنها دشوارتر است.
اوج مبارزه در چپتر ۸۹۶ مانگا و قسمت ۸۷۱ انیمه اتفاق میافتد؛ جایی که دو مبارز آخرین حملاتشان را مقابل هم قرار میدهند. لوفی با King Cobra و کاتاکوری با Zangiri Mochi به استقبال یکدیگر میروند. هر دو ضربه به هدف میرسند، اما در نهایت کاتاکوری روی زمین میافتد و شکستش تأیید میشود. بااینحال، پایان این نبرد برخلاف بسیاری از مبارزه های وان پیس با تحقیر بازنده همراه نیست. کاتاکوری از لوفی میپرسد آیا روزی برای شکستدادن بیگ مام برمیگردد و وقتی پاسخ مثبت او را میشنود، به آیندهای اشاره میکند که لوفی در آن خودش را میبیند.
برای خیلی از طرفداران، این مبارزه همچنان یکی از بهترین نمونههای وان پیس فایتینگ است؛ چون نتیجه آن فقط شکست یک فرمانده قدرتمند نیست. لوفی در این نبرد به سطح تازهای از هاکی مشاهده میرسد و کاتاکوری هم از تصویری که سالها از خودش ساخته بود فاصله میگیرد. حتی رابطه میان این دو در پایان مبارزه، بیشتر از یک رقابت ساده به احترام متقابل تبدیل میشود.
3. گابان در برابر سنت نرونا ایمو (مانگا - انیمه هنوز ساخته نشده)

تا مدتها یکی از بزرگترین معماهای وان پیس این بود که اعضای خدمه راجر دقیقاً چه چیزهایی درباره قرن گمشده و دشمن اصلی جهان میدانستند. ریلی در سابائودی بخشی از حقیقت را به لوفی و همراهانش گفته بود، اما همیشه مشخص بود که اعضای خدمه پادشاه دزدان دریایی اطلاعاتی فراتر از چیزی دارند که تا آن زمان در داستان دیدهایم. ورود اسکوپر گابان به خط اصلی داستان در الباف و رویارویی مستقیم او با ایمو، این معما را وارد مرحله تازهای کرد.
گابان که بهعنوان دست چپ پادشاه دزدان دریایی شناخته میشود، در شرایطی وارد میدان میشود که لوفی پس از درگیری سنگین با ایمو عملاً توان ادامه مبارزه را ندارد. ایمو او را با سلاحهایش به درخت آدم میدوزد و در آستانه واردکردن ضربه نهایی است که گابان سر میرسد و مانع حمله میشود. این صحنه بهتنهایی اهمیت زیادی دارد؛ چون گابان با وجود سن بالا و جراحتهای قبلی، بدون تردید مقابل موجودی میایستد که حتی لوفی و لوکی هم برای مقابله با او به مشکل خوردهاند.
در چپتر ۱۱۹۰، مبارزه مستقیم گابان و ایمو شکل میگیرد. گابان برخلاف تصور اولیه، صرفاً یک شخصیت قدیمی نیست که قرار باشد درباره گذشته راجر اطلاعات بدهد. او با دو تبرش وارد نبرد میشود و تکنیکهایی مثل Mantis Axe Style و Mantis Plum را به نمایش میگذارد. ایمو هم در مقابل از قدرت اومن و سلاحهای مرموزش استفاده میکند. نکته مهم اینجاست که گابان برخلاف بسیاری از شخصیتهایی که در برابر ایمو قرار گرفتهاند، شناختی از ماهیت واقعی او دارد و حتی با لحنی صحبت میکند که نشان میدهد این دشمن برایش کاملاً ناشناخته نیست.
یکی از دیالوگهای مهم این مبارزه زمانی مطرح میشود که گابان درباره جایگاه پادشاه دزدان دریایی صحبت میکند. او به لوفی یادآوری میکند که رسیدن به چنین جایگاهی فقط به معنای آزادی و ماجراجویی نیست؛ هرچه در دریا بالاتر بروی، دشمنان بیشتری پیدا میکنی. از نگاه گابان، پادشاه دزدان دریایی کسی است که حتی مرگش هم میتواند باعث جشن و شادی دیگران شود. این حرفها در واقع نوعی هشدار به لوفی است؛ هشداری از طرف کسی که سالها کنار راجر زندگی کرده و هزینه رسیدن به آن جایگاه را از نزدیک دیده است.
گابان در جریان نبرد، نام کاپیتانش یعنی گل دی راجر را به زبان میآورد و تأکید میکند که خدمه راجر صرفاً به خاطر فرمان یا اراده فردی از گذشته از لوفی حمایت نمیکنند. آنها میخواهند رؤیای کاپیتانشان به حقیقت تبدیل شود. او حتی از واکنش ایمو به لوفی بهعنوان نشانهای استفاده میکند که نشان میدهد این پسر همان کسی است که نسلهای قبلی منتظر ظهورش بودهاند. این بخش از مبارزه از نظر لور داستان اهمیت فوقالعادهای دارد و ارتباط میان راجر، جویبوی و لوفی را پررنگتر میکند.
اما قدرت ایمو خیلی بیشتر از چیزی است که گابان بتواند بهسادگی از پسش بربیاید. در چپتر ۱۱۹۱، گابان با سلاح Honebami ایمو روبهرو میشود و در نهایت یک دستش را از دست میدهد. او زنده میماند، اما خودش هم اعتراف میکند که ایمو جاودانه است و شکستدادنش با روشهای معمول امکانپذیر نیست. اینجا تفاوت بزرگی میان آسیبزدن به ایمو و شکستدادن او مشخص میشود؛ گابان میتواند با قدرتش به او ضربه بزند، اما هنوز راهی برای پایاندادن به این نبرد پیدا نکرده است.
در ادامه، ایمو از گذشته گاد ولی و راکس صحبت میکند و مشخص میشود که خدمه راجر در دورهای با اطلاعاتی روبهرو شده بودند که دولت جهانی تمام تلاشش را برای پنهانکردن آن انجام داده است. گابان در چپتر ۱۱۹۲ هم با وجود جراحتهایش زنده است و همچنان در ماجرا حضور دارد. این مبارزه از نظر نتیجه یک پیروزی قطعی برای هیچکدام از دو طرف نیست؛ گابان نتوانسته ایمو را شکست بدهد و ایمو هم نتوانسته بهسادگی او را از میدان خارج کند.
چیزی که این رویارویی را به یکی از مهمترین بهترین نبرد های وان پیس تبدیل میکند، فقط نمایش قدرت گابان نیست. اینجا برای اولین بار یکی از اعضای اصلی خدمه راجر مستقیماً درباره ایمو، جویبوی و معنای پادشاه دزدان دریایی صحبت میکند. گابان پلی میان نسل راجر و نسل لوفی است؛ شخصیتی که نهتنها بخشی از تاریخ پنهان جهان را میشناسد، بلکه حالا در برابر همان قدرتی ایستاده که قرنهاست سرنوشت جهان را کنترل میکند. برای طرفدارانی که سالها منتظر روشنشدن رازهای گنج وان پیس و قرن گمشده بودهاند، این نبرد یکی از مهمترین اتفاقات حماسه نهایی است.
2. شنکس در برابر یوستاس کاپیتان کید

مبارزه شنکس و یوستاس کاپیتان کید از آن نبردهایی است که با وجود زمان کوتاهش، تأثیر بزرگی روی مسیر داستان میگذارد. بعد از اتفاقات وانو، کید همراه کیلر و خدمهاش به سمت الباف حرکت میکند؛ جزیرهای که قلمرو غولهاست و شنکس و خدمهاش هم در آن حضور دارند. کید که پیشتر در شکست بیگ مام نقش داشت، حالا خودش را در موقعیتی میبیند که میتواند با یکی دیگر از چهار یونکو درگیر شود. اما مشکل اینجاست که شنکس برخلاف بسیاری از دشمنان قبلی کید، قرار نیست فرصت زیادی برای آمادهشدن به او بدهد.
کید پیش از رسیدن به ساحل، تصمیم میگیرد با استفاده از قدرت بیدارشده جیکی جیکی نو می، ناوگان متحد شنکس را هدف قرار دهد. این ناوگان از نظر قدرت رزمی در سطح خدمه اصلی شنکس نیست و کید تصور میکند میتواند با یک حمله گسترده آنها را از بین ببرد. اما شنکس با استفاده از هاکی مشاهده، آیندهای را میبیند که در آن حمله کید باعث نابودی کشتیها و کشتهشدن تعداد زیادی از افراد ناوگانش میشود. برای همین، بدون معطلی وارد عمل میشود.
شنکس با سرعتی باورنکردنی خودش را به کید میرساند و پیش از آنکه او بتواند حملهاش را کامل کند، شمشیرش را بیرون میکشد. تکنیک Divine Departure یا همان کاموساری، حملهای است که پیشتر از راجر دیده بودیم؛ حالا شنکس با همان تکنیک به کید ضربه میزند. کیلر هم برای محافظت از کاپیتانش وارد عمل میشود، اما هر دو در برابر قدرت حمله شنکس بهشدت آسیب میبینند. از طرف دیگر، انفجار ناشی از سلاح Damned Punk کید هم به کشتی خودش برمیگردد و عملاً فرصت ادامه مبارزه را از او میگیرد.
نتیجه این درگیری در چپتر ۱۰۷۹ مانگا مشخص میشود: کید و کیلر شکست میخورند و خدمه شنکس نیز به سراغ کشتی دزدان دریایی کید میروند. شنکس که نمیخواهد این درگیری به کشتار بیشتری منجر شود، نسخههای پونگلیفهای جادهای کید را میگیرد و از او میخواهد آنجا را ترک کند. اما دوری و بروگی، دو غول افسانهای الباف، با حملهای مشترک به نام Hakoku Sovereignty کشتی ویکتوریا پانک را نابود میکنند. به این ترتیب، سفر کید برای رسیدن به وان پیس در همان نقطه به پایان میرسد.
چیزی که این مبارزه را جذاب میکند، فقط اختلاف قدرت میان شنکس و کید نیست؛ بلکه تفاوت نگاه آنها به مسئولیت و قدرت است. کید حاضر است برای رسیدن به هدفش به هر کسی که سر راهش قرار میگیرد حمله کند، اما شنکس حتی در اوج برتری، ابتدا به فکر نجات افراد ناوگانش است. از طرف دیگر، این نبرد نشان میدهد که عنوان یونکو در دنیای وان پیس فقط یک اسم نیست. کید بعد از مبارزه با کایدو و بیگ مام تصور میکرد آماده ورود به سطح بعدی است، اما رویارویی با شنکس ثابت کرد هنوز فاصله زیادی با قله دارد. این یکی از قاطعترین پیروزیها در میان بهترین فایت های وان پیس است؛ نبردی کوتاه که جایگاه شنکس را بهعنوان یکی از خطرناکترین دزدان دریایی جهان دوباره تثبیت میکند.
1. لوفی، لوکی و هایرودین (Sancho Gokokus) در برابر سنت نرونا ایمو (مانگا - انیمه هنوز ساخته نشده)

اگر قرار باشد یکی از مهمترین رویاروییهای حماسه نهایی وان پیس را انتخاب کنیم، نبرد لوفی، لوکی و هایرودین در برابر سنت نرونا ایمو قطعاً یکی از جدیترین گزینههاست. اینجا دیگر با یک مبارزه معمولی بین دزدان دریایی و دشمنانشان طرف نیستیم؛ لوفی مستقیماً مقابل کسی قرار گرفته که پشت پرده دولت جهانی ایستاده و ظاهراً بیش از هشتصد سال در شکلگیری نظم فعلی جهان نقش داشته است. حضور لوکی و هایرودین هم به این درگیری بُعد دیگری میدهد؛ چون ماجرا فقط به سرنوشت لوفی یا خدمه کلاهحصیری محدود نیست و آینده الباف و مردم غولها هم به آن گره خورده است.
درگیری اصلی زمانی شدت میگیرد که ایمو شخصاً وارد میدان میشود. قدرت او چیزی فراتر از تواناییهای معمول میوههای شیطانی است. شعلههای سیاه و موجودات مرموزی که با نام Omen شناخته میشوند، در اختیارش هستند و میتواند با آنها هم حمله کند و هم از خودش دفاع کند. لوفی با وجود قدرت Gear 5 و هاکی پیشرفتهاش، خیلی زود متوجه میشود که ضربهزدن به ایمو بهتنهایی کافی نیست. از طرف دیگر، لوکی با سلاح افسانهای Ragnir و تواناییهایش وارد نبرد میشود تا از سرزمینش دفاع کند.
در چپتر ۱۱۹۱، هایرودین هم به این دو نفر ملحق میشود. او با تکنیک Gungnir به ایمو حمله میکند، اما قدرت دشمن بهقدری زیاد است که خیلی زود ضربه سنگینی دریافت میکند. بااینحال، هایرودین حاضر نیست عقبنشینی کند. او میداند که حتی اگر خودش از پا بیفتد، هنوز لوکی برای دفاع از الباف وجود دارد. همین جمله، در کنار ورود دوباره لوکی و همراهی لوفی، زمینه را برای یکی از بزرگترین حملات گروهی داستان فراهم میکند.
اوج این مرحله از نبرد در پایان چپتر ۱۱۹۱ اتفاق میافتد؛ جایی که لوفی، لوکی و هایرودین حملهای مشترک با نام Triple General: Gokoku Sovereignty اجرا میکنند. این تکنیک از خانواده حملات Sovereignty غولهاست؛ همان نامگذاریای که پیشتر در حمله مشترک دوری و بروگی دیده بودیم. تفاوت اینجاست که حالا سه مبارز از دو نسل و دو دنیای متفاوت، قدرتشان را روی یک هدف متمرکز کردهاند. ضربه آنها ایمو را به عقب پرتاب میکند، اما این پایان کار نیست.
در چپتر ۱۱۹۲، ایمو با قدرت دفاعی تازهای به نام Shield of Emptiness: Tohu va-Vohu مقابل لوفی قرار میگیرد. این سپر از شعلههای سیاه و مرموز ساخته شده و حتی مشتهای Gear 5 هم در ابتدا نمیتوانند از آن عبور کنند. لوفی تلاش میکند با حملات پیاپی دفاع ایمو را بشکند، اما ضربهها به نتیجه نمیرسند و دستهایش آسیب میبینند. در همین لحظات، شکل واقعی ایمو بیشتر از قبل نمایان میشود؛ موجودی عظیم با بالهای سیاه، اندامهای عجیب و سلاحهایی که قدرتشان با هیچکدام از دشمنان قبلی لوفی قابل مقایسه نیست.
بااینحال، لوفی قرار نیست بهتنهایی از پس این دشمن بربیاید. او از قدرت Ragnir و نیروی لوکی استفاده میکند و خودش را در مسیر ضربه چکش قرار میدهد تا با شتاب و قدرت آن به سمت ایمو پرتاب شود. نتیجه این همکاری، تکنیک Gum-Gum Dawn Thor Bullet است؛ حملهای که سپر ایمو را میشکافد و برای نخستین بار ضربهای جدی به بدن واقعی او وارد میکند. ایمو خون بالا میآورد و این اتفاق نشان میدهد که حتی دفاع عجیب او هم کاملاً نفوذناپذیر نیست.
اما اهمیت این نبرد فقط در تکنیکهای تازه لوفی یا قدرت لوکی خلاصه نمیشود. در چپتر ۱۱۹۲، اوسپ هم وارد بحث میشود و به غولهایی که لوفی را صرفاً بهعنوان یک ناجی افسانهای یا تجسم نیکا میبینند، یادآوری میکند که چیزی که برای خدمه کلاهحصیری اهمیت دارد، آزادی لوفی است. او تأکید میکند که لوفی حتی در برابر قدرتمندترین فرد جهان هم حق دارد خودش تصمیم بگیرد و بجنگد. این حرف، از نظر تماتیک یکی از مهمترین بخشهای مبارزه است؛ چون بار دیگر نشان میدهد چیزی که لوفی را به شخصیت اصلی وان پیس تبدیل کرده، صرفاً قدرت یا سرنوشت افسانهای او نیست، بلکه میل پایانناپذیرش به آزادی است.
در چپتر ۱۱۹۳، لوفی پس از استفاده سنگین از Gear 5 به محدودیتهای این فرم میرسد و برای مدتی از مبارزه کنار میرود. لوکی مسئولیت مقابله با ایمو را به عهده میگیرد و نبرد ادامه پیدا میکند. ضربههای این دو حتی به درخت عظیم Adam هم آسیب میزند؛ اتفاقی که نشان میدهد مقیاس قدرتشان تا چه اندازه از نبردهای معمولی فراتر رفته است. در چپترهای بعدی، تمرکز روایت به درگیری زورو با سامرز و سانجی با کیلینگهام منتقل میشود و تا پایان چپتر ۱۱۹۷ هنوز نتیجه نهایی نبرد لوفی و لوکی با ایمو مشخص نشده است. بنابراین این مبارزه را باید یک رویارویی ادامهدار دانست، نه نبردی که با شکست قطعی ایمو به پایان رسیده باشد.
این نبرد از چند جهت میتواند یکی از تعیینکنندهترین بهترین جنگ های وان پیس باشد. برای نخستین بار لوفی، لوکی و هایرودین در یک حمله مشترک مقابل دشمنی قرار میگیرند که مستقیماً به تاریخ پنهان جهان و ساختار دولت جهانی ارتباط دارد. از طرف دیگر، ایمو هم برخلاف بسیاری از دشمنان قبلی لوفی، فقط یک مبارز قدرتمند نیست؛ او نماینده همان نظمی است که آزادی را از مردم گرفته و قرنها حقیقت را پنهان کرده است. به همین دلیل، نتیجه این مبارزه میتواند روی سرنوشت الباف، خدمه کلاهحصیری و حتی معنای نهایی گنج وان پیس تأثیر بگذارد.
اما ایمو هنوز تمام قدرتش را رو نکرده است. در ادامه مبارزه، او از دفاع مرموزی با نام Shield of Emptiness: Tohu va-Vohu استفاده میکند؛ سپری که حملات لوفی را متوقف میکند و حتی ضربات Gear 5 هم بهراحتی از آن عبور نمیکنند. لوفی و لوکی برای شکستن این دفاع با یکدیگر همکاری میکنند و حمله Gum-Gum Dawn Thor Bullet را به اجرا درمیآورند. این ضربه سپر ایمو را میشکند و به بدنش آسیب میزند؛ اتفاقی مهم که نشان میدهد حتی موجودی با قدرت و جایگاه ایمو هم کاملاً شکستناپذیر نیست.
بااینحال، اتفاقات چپتر ۱۱۹۸ ابعاد تازهای به این مبارزه میدهد. ایمو در این چپتر برای نخستین بار فرم سومش را به نمایش میگذارد؛ هیئتی عظیم و عجیب با بالاتنهای کشیده، گردنی بلند و شاخهایی بزرگ که بیش از هر فرم قبلیاش به تصویر شیطان در نقاشی دیواری هارلی شباهت دارد. در طرف دیگر، لوکی هم بالاخره فرم هایبرید زوان خودش را نشان میدهد. شاهزاده الباف با این شکل تازه مستقیماً به مصاف ایمو میرود و برای نخستین بار میتوانیم بخشی از ظرفیت واقعی قدرت میوه اساطیری او را ببینیم.
اما اختلاف قدرت این دو همچنان قابلتوجه است. ایمو با وجود اینکه قدرت لوکی را به رسمیت میشناسد، با یک ضربه سنگین او را از پا درمیآورد. در همین زمان، مشخص میشود لوفی میدان اصلی مبارزه را ترک کرده است؛ اتفاقی که حتی لوکی را متعجب میکند. او انتظار نداشته لوفی در میانه نبرد با مهمترین دشمنشان عقبنشینی کند. ایمو هم پس از کنارزدن لوکی، به دنبال لوفی میرود و میگوید باید هرچه زودتر به ماریژوا برگردد، وگرنه جان خودش در خطر خواهد بود.
اما غافلگیری اصلی در صفحات پایانی چپتر ۱۱۹۸ اتفاق میافتد. لوفی روی پشتبام یکی از خانههای روستای غولها ظاهر میشود؛ با ظاهری کاملاً متفاوت از چیزی که تا امروز از او دیدهایم. موهای سیاه، دم، دندانهای نیش و چهرهای شبیه میمون دارد. گابان و اوسوپ هم از این تغییر شکل تعجب میکنند و گابان با اشاره به ماهیت زوانی میوه لوفی، جملهای میگوید که میتواند سرنخ مهمی درباره ماهیت واقعی قدرت او باشد. لوفی در این فرم تازه به سمت زازا میپرد و با گازگرفتن بدن او، باعث انفجارش میشود.
یک نکته مهم درباره این تحول وجود دارد: بر اساس اطلاعات فعلی از چپتر ۱۱۹۸، این فرم تازه هنوز بهطور رسمی «فرم نیکا» یا Gear 5 نامگذاری نشده است. حتی گابان هم به زوان بودن میوه لوفی اشاره میکند و ظاهر تازه او بیشتر به یک فرم میمونمانند و غریزی شباهت دارد. بعضی تحلیلها آن را مرحله تازهای از بیداری میوه لوفی یا فرمی مرتبط با پادشاه میمونها میدانند، اما تا زمانی که خود مانگا توضیح دقیقتری ندهد، بهتر است آن را یک تحول تازه و مرموز در قدرت لوفی در نظر بگیریم، نه اینکه با قطعیت اسم نیکا روی آن بگذاریم.
حرف آخر؛ بهترین فایت های وان پیس فقط درباره قدرت نیستند
وقتی به این فهرست نگاه میکنیم، میبینیم که بهترین مبارزات وان پیس لزوماً آنهایی نیستند که بزرگترین انفجارها یا عجیبترین تکنیکها را دارند. بعضی از آنها مثل لوفی در برابر کاتاکوری، درباره پیشرفت و شناخت بهتر خودمان هستند؛ بعضی مثل فرانکی در برابر سینیور پینک، با گذشته و زخمهای شخصی شخصیتها گره خوردهاند و بعضی دیگر مثل نبرد گابان با ایمو یا رویارویی لوفی و لوکی، تکههای مهمی از پازل تاریخ جهان وان پیس را آشکار میکنند.
اودا در طول این سالها ثابت کرده که مبارزه برایش فقط راهی جهت نمایش قدرت شخصیتها نیست. یک نبرد خوب میتواند رابطه دو شخصیت را تغییر بدهد، بخشی از گذشته را روشن کند یا مسیر کل داستان را به سمتی تازه ببرد. به همین دلیل است که حتی مبارزههایی با اختلاف قدرت زیاد، مثل شنکس در برابر کید، میتوانند بهاندازه نبردهای طولانی و نفسگیر اهمیت داشته باشند.
البته با ادامه حماسه نهایی، هنوز نمیتوانیم فهرست بهترین مبارزات وان پیس را کاملاً قطعی بدانیم. رویارویی با ایمو هنوز به پایان نرسیده و شخصیتهایی مثل لوفی، زورو، سانجی و دیگر اعضای نسل جدید دزدان دریایی احتمالاً نبردهای مهمتری هم پیش رو دارند. شاید وقتی داستان به پایان برسد، چند مبارزه از الباف و آرکهای پایانی جایگاههای بالاتری در این فهرست پیدا کنند.
تا آن زمان، میتوانیم دوباره به سراغ لحظههایی برویم که باعث شدند عاشق این دنیای عجیب و پرجزئیات شویم؛ از اولین مشت لوفی به آرلونگ گرفته تا ضربه نهایی او به کایدو. اگر شما هم از طرفداران وان پیس هستید، میتوانید حالوهوای این ماجراجویی را با محصولات اوتاکویی همراه خودتان داشته باشید.
در انیمه شاپ آرچی مجموعهای از محصولات مخصوص طرفداران انیمه پیدا میکنید؛ از فیگور انیمه شخصیتهای محبوب گرفته تا هودی انیمه و تیشرت انیمه با طرح کاراکترهای موردعلاقهتان. برای دیدن محصولات وان پیس و انتخاب یادگاری بعدیتان از دنیای لوفی و خدمه کلاهحصیری، به سایت آرچی سر بزنید.
